اثر آنزیم‌های پکتیناز، سلولاز و همی سلولاز بر عملکرد و قابلیت هضم جیره‌ی غذایی در جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان

2 استادیار دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان

3 استادیار موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

4 گروه علوم دامی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بهبهان، بهبهان، ایران

5 استادیار، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

6 کارشناس موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

doi
10.22092/vj.2011.101089
چکیده

هدف از اجرای این پژوهش بررسی تأثیر آنزیم‌های پکتیناز، سلولاز و همی‌سلولاز بر عملکرد و قابلیت هضم خوراک جوجه‌های گوشتی بود و بدین منظور آزمایشی با استفاده از 150 قطعه جوجه گوشتی نر و ماده‌ی سویه‌ی آرین که از سن 1 تا 15 روزگی با جیره‌ی استاندارد بر مبنای جداول NRC (1994) مطابق با احتیاجات دوره‌ی آغازین تغذیه می‌شدند، انجام شد. آنزیم‌ها از سن 15 تا 35 روزگی به مدت 3 هفته در جیره‌های  غذایی استفاده گردید. (چون مصرف خوراک در هفته‌ی آخر بالاست، لذا استفاده از آنزیم توجیه اقتصادی ندارد). تیمارهای آزمایشی شامل: تیمار1) شاهد (جیره‌ی پایه)، 2) جیره‌ی پایه به همراه آنزیم  پکتیناز، 3) جیره‌ی پایه به همراه سلولاز 4) جیره‌ی پایه به همراه پکتیناز+ سلولاز، 5) جیره‌ی پایه به همراه پکتیناز+ همی‌سلولاز و 6) جیره‌ی پایه به همراه پکتیناز+ سلولاز+ همی سلولاز، بود. مقادیر آنزیم‌های سلولاز، همی سلولاز و پکتیناز به ترتیب: 33/0، 2 و 2 واحد/گرم غذا بود. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار و 5 تکرار (5 جوجه در هر تکرار) انجام شد. نتایج نشان داد که تیمارهای آزمایشی که خوراک حاوی مخلوطی از سه آنزیم پکتیناز، سلولاز و همی سلولاز دریافت کردند، بیشترین افزایش وزن روزانه، بهترین ضریب تبدیل غذایی، نشان دادند (05/0<P). تیمارهای آزمایشی تأثیر معنی داری بر افزایش وزن روزانه‌ی جوجه‌ها و ضریب تبدیل خوراک در کل دوره‌ی آزمایش (و نیز دوره آغازین و رشد) نداشتند. در تیمار آزمایشی محتوی مخلوطی از هر سه آنزیم، در هفته‌های اول، دوم، سوم و کل دوره‌ی آزمایش به ترتیب ضریب تبدیل 56/6، 08/13، 10/10 و 04/9 درصد نسبت به گروه شاهد بهبود یافت. اثر تیمارهای مختلف بر روی قابلیت هضم مواد آلی، پروتئین و انرژی در 35 روزگی معنی‌دار می‌باشد (05/0>P). بیشترین قابلیت هضم مربوط به تیماری است که جیره‌ی غذایی حاوی مخلوطی از هر سه آنزیم را مصرف کرده بودند. این گروه آزمایشی باعث 54/6 درصد افزایش در قابلیت هضم ماده‌ی آلی و 18/7 درصد در قابلیت هضم انرژی نسبت به گروه شاهد گردید (05/0>P). بیشترین اثر تیمارهای آزمایشی بر روی قابلیت هضم پروتئین خام مربوط به گروهی است که در جیره‌ی غذایی خود هر سه آنزیم را دریافت کرده بودند (05/0>P). نتیجه‌گیری کلی اینکه، استفاده از مخلوط آنزیم‌های پکتیناز، سلولاز و همی‌سلولاز در جیره های متداول ذرت- کنجاله‌ی سویای جوجه‌های‌گوشتی، قابلیت هضم و پتانسیل استفاده از مواد مغذی و در نتیجه عملکرد آنها را افزایش می‌دهد.

کلیدواژه‌ها