اثرهای سطوح مختلف پروبیوتیک بر مرفولوژی، جمعیت میکربی دستگاه گوارش و خصوصیات سیستم ایمنی جوجه های گوشتی

نویسندگان

1 استادگروه علوم دامی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران

2 عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

3 عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

4 عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

5 عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

6 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر

doi
چکیده

آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سطوح مختلف پروبیوتیک بایومین ایمبو (صفر، 05/0 ، 1 / 0 و 15 /0 درصد) در دوره‌ی آغازین، (صفر،  025/0، 05/0 و 75 0/0 درصد) در دوره‌ی رشد و (صفر، 0125/0، 025/0 و 375 0/0 درصد) در دوره‌ی  پایانی، با چهار تیمار و چهار تکرار، هر تکرار 25 قطعه جوجه یک روزه‌ی سویه‌ی کاب جمعاً بر روی 400 قطعه جوجه مخلوط نر و ماده به مدت 49 روز به مورد اجرای گذاشته شد. خصوصیات مورفولوژی و جمعیت میکربی دستگاه گوارش با کشتار دو قطعه جوجه از هر واحد آزمایشی در پایان دوره مورد بررسی قرار گرفت. ضمناً تعداد کلنی میکروارگانیسم‌های مفید در روده‌ی کوچک تحت تأثیر پروبیوتیک شمارش گردید. خصوصیات سیستم ایمنی طیور از طریق تزریق گلبول قرمز گوسفند (SRBC) و اندازه گیری پادتن تولیدی یک بار در طول دوره ی آزمایش مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان داد، که از نظر اندازه‌ی طول و عرض پرزهای روده‌ی کوچک، عرض و عمق سلول‌های کریپت بین تیمارها و شاهد اختلاف آماری  معنی‌داری مشاهده گردید (01/0>p). به طوری ‌که بیشترین اختلاف در اندازه‌ی طول و عرض پرزهای روده‌ی کوچک به ترتیب مربوط به گروه‌های آزمایشی 2، 3 و 4 در مقایسه با گروه شاهد بود (01/0>p). از نظر شمارش کلنی جمعیت باکتریایی و میکروفلور روده‌ی کوچک بین گروه‌های مختلف آزمایشی اختلاف معنی‌داری مشاهده گردید (01/0>p). به طوری‌که میانگین جمعیت کلی فرم و Sta.faecium در گروه شاهد بیشترین و تیمارهای 3 و 4 به ترتیب کمترین مقدار بود (01/0>p). از نظر پادتن تولیدی، در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با تیمار شاهد اختلاف معنی‌داری مشاهده گردید (01/0>p). در تیتراسیون پادتن بر علیه نیوکاسل، به ترتیب تیمار 4 و 3 دارای بیشترین و کمترین مقدار تیتر بوده که در مقایسه با سایر گروه‌های آزمایشی اختلاف معنی‌داری مشاهده گردید (05/0>p). بالاترین و پائین‌ترین سطح تیتر پادتن بیماری‌های برونشیت و آنفلونزا به ترتیب مربوط به  تیمار 3 و 2 بوده که در مقایسه با سایر گروه‌های آزمایشی و گروه شاهد اختلاف معنی‌داری مشاهده گردید (05/0>p). از نظر یافته های این تحقیق، در شرایط پرورشی ایده‌آل، استفاده از سطوح مختلف پروبیوتیک (بایومین ایمبو) در جیره‌ی جوجه‌های گوشتی در سه دوره سنی پرورشی (آغازین، رشدی و پایانی)  به ترتیب 1/ 0، 5 0/ 0 و25 0/0 درصد پیشنهاد می شود.

کلیدواژه‌ها