فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر مطالعات بافتی به دنبال تقسیم‌بندی ماهیان سیم ماده Abramis brama orientalis در 8 تیمار و در نتیجه القای LHRHa2 μg/kg 3، متوکلوپرامید mg/kg 5 و کلرپرومازین mg/kg 10، صورت پذیرفت. این تیمارها شامل تزریق انفرادی و ترکیبی ترکیبات مذکور، تیمار کنترل (بدون هیچ‌گونه تزریق) و شاهد (سالین) بودند. نتایج تحقیق نشان دادند هر سه ترکیب آزمایش شده در پژوهش حاضر دارای اثر تحریکی بوده و منجر به پیشرفت رسیدگی جنسی گردیدند. LHRHa2 طی تیمارهای انفرادی و ترکیبی منجر به بلوغ اووسیت‌ها گردیده و تغییرات کیفی در اووسیت‌ها در طول القاء تخم ریزی به هم پیوستن واکوئل چربی به صورت یک واکوئل بزرگ و حل شدن دانه‌های زرده به علت افزایش فعالیت پروتئولیتیک در طول بلوغ نهایی صورت گرفت. متوکلوپرامید نیز منجر به تسریع رسیدگی جنسی در اووسیت‌ها گردیده و اووسیت آمادة ورود به مراحل نهایی رسیدگی جنسی و بلوغ شده است، ولی کلرپرومازین تأثیر چشمگیری نداشته و از آنتاگونیست‌های قوی و اختصاصی دوپامین نمی‌باشد هم‌چنین اندازه قطر اووسیت‌ها در تیمارهای متوکلوپرامید 810 میکرون، LHRHa2 773 میکرون، کلرپرومازین 680 میکرون، متوکلوپرامید+LHRHa2 545 میکرون، کلرپرومازین+LHRHa2 515 میکرون، متوکلوپرامید+کلرپرومازین+LHRHa2 383 میکرون و کنترل 379 میکرون بود و قطر تخمک‌ها در هر یک از تیمارهای انفرادی، در مقایسة ترکیبات مذکور با تیمار کنترل اختلاف معنی‌دار ایجاد گردید (05/0> P).