تغییرات سرمی فاکتور رشد شبه انسولین-یک، تیروکسین و کورتیزول در دو گروه از مولدین تاسماهی ایرانی Acipenser persicus در طی مراحل انتهایی رسیدگی جنسی
نویسندگان
1 گروه شیلات و محیط زیست دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 گروه شیلات دانشکده منابع طبیعی دانشگاه کردستان، سنندج
4 گروه بیوتکنولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس، تهران
5 انستیتو تحقیقات بینالمللی ماهیان خاویاری، رشت
doi
چکیده
فاکتور رشد شبه انسولین-یک (IGF-I) در ماهیان استخوانی دارای نقش مهمی در تنظیم رشد و تولید مثل از طریق تاثیر در متابولیسم, تقسیم سلولی، تخمکسازی، رسیدگی نهایی اووسیتها و فعالیتهای ترشحی است. این سیستم توسط چندین هورمون و شرایط متابولیکی تنظیم میگردد. در این مطالعه مقادیر سرمی IGF-I تیروکسین و کورتیزول در دو گروه از مولدین صید شده از دریا و رودخانه در طی مراحل انتهایی رسیدگی جنسی آنها و در سه مرحله رسیدگی جنسی (زمان صید, تزریق هیپوفیز و تکثیر مصنوعی) مورد بررسی قرار گرفت. از یک سیستم رادیوایمونوآسی نامتجانس با استفاده از پادتن پلیکلنال تهیه شده بر علیه IGF-I انسانی و IGF-I انسانی به عنوان پادگن، مقادیر سرمی IGF-I اندازهگیری شد. غلظت هورمونهای تیروکسین و کورتیزول نیز با استفاده از روش رادیوایمونوآسی تعیین گردیدند. نتایج آزمایش تفاوتهای معنیداری را در مقادیر سرمی هورمونهای مورد بررسی بین دو گروه از مولدین، نشان نداد (05/0 <P). در هر دو گروه از مولدین، میانگین غلظت سرمی IGF-I در مراحل تزریق هیپوفیز و تکثیر مصنوعی بطور معنیدار بیش از مرحله صید بود (05/0 >P). در مولدین رودخانهای مقادیر سرمی تیروکسین در زمان تکثیر مصنوعی بیش از دو مرحله قبل بود ولی این تفاوت در مولدین دریایی مشاهده نشد(05/0 >P). مقادیر کورتیزول سرم در مراحل نمونهبرداری بجز مرحله تزریق هیپوفیز در مولدین دریایی تفاوت معنی داری را نشان نداد(05/0 <P). نتایج این تحقیق نشان میدهد که IGF-I سرمی دارای نقشی در طی مراحل انتهایی رسیدگی جنسی تاسماهی ایرانی است، به علاوه ارتباطی بین مقادیر سرمی IGF-I با هورمونهای تیروکسین و کورتیزول در هر دو گروه از مولدین وجود ندارد.
