بررسی کشتارگاهی جراحات کپسول شاخی سم گاو در شهرستان اردبیل- ایران

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی د‌انشگاه فرد‌وسی مشهد‌

2 د‌کترای د‌امپزشکی

3 عضو هیأت علمی د‌انشگاه فرد‌وسی مشهد

4 گروه پژوهشی اتابک‌

doi
10.22092/vj.2009.101186
چکیده

ابتلای ساختارهای انگشت به خصوص کپسول شاخی سم،‌به جراحات و آسیب‌های مختلف مسبب اصلی تظاهر لنگش در گاو می‌باشد. مطالعه حاضر در یکی از کشتارگاه‌های اطراف شهر اردبیل صورت پذیرفت. در طول یک سال مطالعه مجموعاً‌30882 رأس گاو (نر و ماده) از نظر ابتلای به ضایعات نواحی انگشتی مورد بررسی قرار گرفت، که در این میان 7488 رأس (2/24 درصد) به جهت ابتلای به جراحات کپسول شاخی سم مورد شناسایی قرار گرفتند. در مقایسه میزان فراوانی جراحات کپسول شاخی سم بین دو جنس نر و ماده در هر دو نژاد بومی و هولشتاین اختلاف معنی‌داری مشاهده شد (05/0>p) گاوهای شیری اصیل 6/7 درصد، گاوهای شیری بومی 8/72 درصد، گاوهای نر اصیل 1/2 درصد، گاوهای نر بومی 4/17 درصد از جراحات را به خود اختصاص داده بودند. در میان جراحات کپسول شاخی انگشت ساییدگی پاشنه و بیماری خط سفید به ترتیب با 6/51 درصد و 4/24 درصد بیشترین موارد ابتلای را در میان دام‌های مورد مطالعه به خود اختصاص داده بود. نکته قابل توجه آنکه درصد شیوع التهاب نسج مورق و زخم کف در گاوهای شیری نژاد اصیل در مقایسه با گاوهای شیری بومی و جنس نر( نژاد بومی و اصیل) به نسبت بیشتر است. در بررسی ارتباط بین جراحات مزمن کپسول شاخی و به تبع عفونت عمقی استخوان،‌ اختلاف معنی‌داری بین دو نژاد بومی و هولشتاین در جنس ماده مشاهده شد (05/0>p) با توجه به نتایج این مطالعه می‌توان چنین نتیجه گرفت که لنگش به عنوان یک مشکل در گله‌های صنعتی و بومی مطرح می‌باشد. فقدان مدیریت بهداشتی هم‌چون بسترهای نامناسب و همیشه مرطوب و عدم اصلاح به موقع سم سببب شیوع نسبتاً بالای جراحات کپسول شاخی سم در دام‌های مورد مطالعه می‌باشد.

کلیدواژه‌ها