مسئلة اقتدار ارزشهای اخلاقی در جامعة ایران: تنزل یا تداوم؟
نویسندگان
1 استادیار گروه توسعه و سیاستگذاری اجتماعی در دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijsp.2022.87902چکیده
امروزه به کرات شاهد ادعای تضعیف ارزشهای اخلاقی و از دست رفتن اقتدار آنها در جامعه هستیم؛ یافتههای پیمایشهای مختلف نیز در جهت تأیید این مدعا است. آیا واقعاً این اتفاق رخ داده و ارزشهای اخلاقی در جامعه تضعیف شدهاند؟ چنین مدعایی بر این پیشفرض استوار است که اقتدار آنها در گذشته بیش از امروز بوده است. مقاله حاضر به بررسی این ادعا میپردازد و بدین منظور از دو دسته داده استفاده میکند: نخست، دادههای تاریخی که در سفرنامهها و کتابهای تاریخ اجتماعی آمده و دوم یافتههای پیمایشهایی است که در چند دهة اخیر انجام شدهاند. یافتهها نشان میدهند که ضعف اقتدار ارزشهای اخلاقی در ایران مسئلهای خاص دورة کنونی نیست و دارای ریشههای تاریخی است. مقاله دو دسته عوامل را در تضعیف ارزشهای اخلاقی و تشدید آنها مورد تأکید قرار داده است: نخست نظامهای حکمرانی و نوع تعامل آن با جامعه؛ بدین معنا که نبود تعامل مناسب بین نظام حکمرانی با جامعه و نیروهای اجتماعی، ارائه قرائتی سیاسی و ایدئولوژیک از اخلاق، بهرهگیری از قدرت در راستای منافع شخصی و گروهی، ضعف نهادهای اجتماعی سامانبخش و فقدان توافق عام اجتماعی درباره ارزشهای اخلاقی سبب مخدوش شدن عدالت اجتماعی، سرکوب آزادیهای فردی، و تحمیل تعهدات شخصی بر افراد شده که پیامد گریزناپذیر آن ممانعت از تقویت ارزشهای اخلاقی در جامعه بوده است. دوم سرایت ارزشهای بازاری به حوزههای اجتماعی و اخلاقی در دوره اخیر که عدم اقتدار ارزشهای اخلاقی را تشدید کرده است.