ماندگاری جمعیت شهرهای جدید و تبیین آن با تأکید بر کیفیت زندگی شهری (مورد مطالعه: شهر جدید صدرا)
نویسندگان
1 استادیار جمعیتشناسی، بخش جامعهشناسی و برنامهریزی اجتماعی، دانشگاه شیراز
2 کارشناس ارشد جمعیتشناسی، بخش جامعهشناسی و برنامهریزی اجتماعی، دانشگاه شیراز
doi
10.22059/ijsp.2022.87905چکیده
یکی از مسائل حال حاضر برخی شهرهای جدید عدم ماندگاری جمعیت آنها و تمایل به مهاجرت ساکنان آن است. در همین زمینه نشان داده شده است که عدم رضایت از کیفیت زندگی شهری از مهمترین علل عدم پایداری جمعیت شهرهای جدید است. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه میزان رضایت از کیفیت زندگی شهری و تمایل به ماندگاری در شهر جدید صدرا انجام شده است. برای این منظور با استفاده از پرسشنامه ساختیافته و روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای تعداد 382 نفر از افراد 15 سال و بالاتر ساکن شهر جدید صدرا پیمایش شدند. یافتهها نشان داد که با افزایش مدت زمان اقامت در شهر جدید احتمال ماندگاری بیشتر خواهد شد. همچنین با افزایش میزان رضایت از کیفیت کالبدی احتمال ماندگاری در این افزایش خواهد یافت. افرایش رضایت از کیفیت اجتماعی و اقتصادی زندگی احتمال ماندگاری افراد در شهر جدید را بهطور معنیداری بالا خواهد برد. بنابراین وضعیت نامناسب زیرساختهای اقتصادی، اجتماعی و کالبدی در شهرهای جدید عدم ماندگاری جمعیت شهری آنها را بهدنبال خواهد داشت و بهبود زیرساختهای کالبدی شهرهای جدید و توجه به مسائل اجتماعی و اقتصادی ساکنان آنها میتواند ماندگاری جمعیت شهرهای جدید را به دنبال داشته باشد.