ماهیت حقوقی قراردادهای فروش تسلیحات بین ایران و آمریکا

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق بین‌الملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران‏

2 گروه حقوق بین‌الملل، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.‏

doi
10.22059/jplsq.2021.310063.2569
چکیده

روابط ایران و ایالات متحده با کودتای 1953 (28مرداد 1332) وارد فصل جدیدی شد و تا رفتن شاه از ایران یعنی 26 دی‌ماه 1357 و مدتی پس از آن ادامه پیدا کرد. در این بین، قراردادهای زیادی به‌منظور خرید و فروش اقلام نظامی بین دو کشور امضا شد. با خاتمۀ روابط دوستانۀ دو کشور و پیرو آن امضای بیانیه‌های الجزایر و تشکیل دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا، ادعای نقض این قراردادها از سوی ایالات متحده مبنای طرح دعوا از سوی ایران علیه آمریکا در دیوان یادشده قرار گرفت که اکنون در حال رسیدگی است. با عنایت به عدم تصریح قانون حاکم در این قراردادها، تعیین قانون حاکم بر آنها از اهمیت بسزایی برخوردار است. تعیین ماهیت حقوقی این قراردادها از عوامل مهم در احراز قانون حاکم بر آنهاست. بر همین اساس، در این مقاله با اتکا به روش توصیفی و تحلیلی به دنبال پاسخ به این پرسش اساسی هستیم که ماهیت حقوقی قراردادهای فروش نظامی منعقده بین ایالات متحده و ایران چیست؟ با عنایت به وجود عناصر معاهده در این قراردادها، می‌توان گفت که قراردادهای مورد بحث در واقع معاهده در معنی مدنظر کنوانسیون حقوق معاهدات هستند.