جایگاه عقیم سازی در رفاه حیوانات شهری، بررسی تطبیقی ایران، اروپا، امریکای لاتین
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22080/lps.2023.26226.1571چکیده
برخی از اخلاقگرایان عقیده دارند که فلسفه حقوق حیوانات، عقیمسازی/خنثیسازی حیوانات را ناقض اصل احترام به آنان میداند و بنابراین برنامههای کنترل موالید Trap-Neuter Return (TNR) نیز غیرمجاز هستند. چرا که بهنظر میرسد این عمل ناقض حقوق و آزادیهای طبیعی حیوانات است. در پاسخ، پژوهش حاضر نشان میدهد که رویکرد رفاه حیوانات تحت شرایط خاصی، صدمه زدن به برخی از حیوانات (انسانی یا غیرانسانی) را قابل توجیه میداند، تا بدین وسیله از آسیب بیشتر به دیگران جلوگیری شود. بر مبنای فلسفه حقوق حیوانات، ایجاد آسیب کمتر به برخی از حیوانات برای جلوگیری از آسیب بیشتر به دیگران، همانگونه که در برنامههای TNR پیشبینی شده است، با درنظرگرفتن ارزش ذاتی هر دو دسته سازگارتر است. میتوان حیوانات شهری خنثی/عقیم شده را پذیرفت در حالی که آنها در نوع خود ارزش دارند. تجربهی کشورهای اروپایی و امریکای لاتین نیز این نظر را تصدیق مینماید. گرچه روشهای کشورهای پیشگام تا حدودی در ایران نیز اجرا میشود لکن در ایران، نظاممندی برنامههای کنترل موالید در راستای رفاه حیوانات کمتر مورد توجه بوده است. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی در صدد آن است که ابتدا مشروعیت و سپس تاثیر عقیمسازی در رفاه حیوانات شهری را ضمن شرح قوانین و رویههای اجرایی در کشورهای مورد بحث، بررسی نماید. روش گردآوری مطالب کتابخانهای و میدانی (مصاحبه) است که طی آن معضلات موجود بررسی و پیشنهاداتی برای رفع آن براساس اقدامات موفقیتآمیز ارائه خواهد شد. بر این اساس ابتدا مفهوم رفاه حیوانات و رویکردهای مبتنی بر آن، مزایا و مضرات عقیمسازی شرح داده شده و سپس به تجربه کشورهای مورد نظر پرداخته خواهد شد.