مطالعه تطبیقی به سامانی سازمانهای مردم نهاد در حقوق ایران، ارمنستان و کانادا
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 دانشجوی دکتری، حقوق عمومی، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.22080/lps.2022.24352.1406چکیده
سازمان های مردم نهاد با ماهیت حرفه ای و غیرسیاسی خود، نقشی اساسی در ترویج توسعه پایدار و حمایت از مطالبات قانونی شهروندان دارند و با ارائه رویکردهای نوآورانه و مردم محور برای ارائه خدمات، حمایت و توانمند سازی مورد تحسین قرار گرفته اند اما این سازمان ها در جامعه ایران در وضعیت نابه سامانی قرار دارند به گونه ای که در شیوه تأسیس، نظارت، تأمین مالی و انحلال خود با چالش های بسیاری مواجه هستند که این خود، تضعیف حوزه عمومی را به دنبال خواهد داشت. رهایی از واقعیت موجود و حرکت به سمت وضع مطلوب مستلزم به کارگیری استانداردهایی است که می تواند پیامدهای مثبتی را برای سازمان های مردم نهاد به همراه داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی مؤلفههای به سامانی در ارتباط با سازمانهای مردمنهاد در قوانین و مقررات سه کشور ایران، ارمنستان و کانادا است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف توصیفی و روش تحقیق آن، به صورت جمع آوری اطلاعات از طریق مطالعه کتابخانه ای و جمع آوری آراء و اسناد معتبر حقوقی و نیز بررسی و تحلیل محتوای این اسناد خواهد بود. یافتههای پژوهش نشان میدهد ارمنستان قوانین و مقررات جامعی را برای حمایت از فعالیت سازمانهای مردمنهاد تصویب کرده و ساختارها و کمیتههای رسمی را برای حضور و مشورت با نهادهای مدنی تدارک دیده است. ضمن اینکه با بهرهگیری از ابزارهای فیزیکی، مجازی و فرایندهای رسمی ظرفیتهایی برای مشارکت سازمانهای مردمنهاد فراهم کرده است. در کشور کانادا قانون مستقلی در رابطه با سازمانهای مردمنهاد وجود ندارد و این سازمانها مطابق با "قانون سازمانها و شرکتهای غیرانتفاعی" فعالیت میکنند. ایران هم کماکان از عدم وجود یک قانون جامع برای فعالیت سازمانهای مردمنهاد رنج برده و ساختارهای خاص مستحکمی برای جلب مشارکت این سازمانها وجود ندارد.