واکاوی تطبیقی ارتباط حق مالکیت فکری ناشی از اختراعات دارویی با حق بر سلامت از منظر قوانین موضوعه ایران و موافقتنامه تریپس
نویسندگان
1 دانشجوی مقطع دکتری، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
2 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قائم شهر، قائم شهر، ایران.
3 دانشجوی مقطع دکتری، گروه فقه و حقوق، دانشکده الهیات، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
doi
10.22080/lps.2021.20423.1212چکیده
با گسترش جوامع بشری و پیشرفت تکنولوژی، بیماریهای جدیدی با قدرت انتقال بالا در بین افراد جامعه شیوع یافته است که کنترل این بیماریها و برقراری نظم سلامت عمومی در جامعه نیازمند بهروزرسانی صنعت دارویی و اختراع داروهای جدید است که امروزه اختراعات دارویی بخش مهمی از تولیدات صنعتی را به خود اختصاص داده و شرکتهای بزرگ سرمایهگذاری، خواهان حمایت از این اختراعات با انگیزه سرمایهگذاری میباشند. یقیناً پیشرفت در حوزه اختراعات دارویی، منافع بشری بسیاری نیز در پی دارد؛ اما حمایت بدون قید و شرط از این اختراعات در تعارض با حق بر سلامت افراد به عنوان یک حق بنیادین بشری، قرار دارد؛ بنابراین یکی از چالشهای مهم که نظامهای حقوقی با آن مواجه هستند، تعارضات موجود در حمایت از حقوق مالکیت فکری ناشی از اختراعات دارویی و دسترسی به حق بر سلامت در جوامع بشری است. برای حل این تعارض، ضروری است تا در خصوص اعمال حقوق مالکیت فکری و تضمین حق بر سلامت، نگرشی متفاوت مبتنی بر رعایت حقوق مخترعین و حفظ سلامت جامعه بشری را در هنگام تصویب قوانین، در دستور کار قرار داده شود. به همین منظور، دولتها با هدف حل تعارض، در جهت تصویب یک نظام تقنینی جامع که شامل حمایت از اختراعات دارویی و نیز حفظ حقوق بنیادین بشری شود، اقدام نمودند که به تصویب موافقتنامه تریپس منجر گردیده و مقررات ماهوی نسبتاً کاملی را در راستای حمایت از حقوق مالکیت فکری بیان میدارد. اما با وجود موافقتنامههایی در این حوزه، ازجمله موافقتنامه تریپس در سطح بین المللی و برخی از قوانین مصوب داخلی، تاکنون برخی از تعارضات مرتفع نگردیده است که لازمه ارتفاع این تعارضات و حفظ منافع مخترعین و عدم تضییع حقوق بنیادین بشری، اعمال یک نگرش ماهوی و اساسی بر محتوای این موضوعات و نیز اعمال محدودیتهایی از قبیل استثنائات بر اختراعات دارویی و حفظ نظم عمومی جامعه، میباشد .