مدلسازی مکانی و پیشبینی شاخص حاصلخیزی خاک در دو منطقه خشک و نیمهخشک استان ایلام
نویسندگان
1 مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
2 گروه آب و خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
3 گروه آب و خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
4 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22092/ijsr.2026.371527.803چکیده
استفاده از رویکردهای معمول شناسایی حاصلخیزی خاک در مناطق با وسعت زیاد، فعالیتی زمانبر و پرهزینه است. از این رو پژوهش حاضر با هدف مدلسازی و پیشبینی پراکنش مکانی شاخص حاصلخیزی خاک (SFI) در دو منطقه خشک (دهلران) و نیمهخشک (بدره) در استان ایلام، با استفاده از مدلهای جنگل تصادفی (RF)، کوبیست (CB) و کریجینگ معمولی (OK) انجام شد. در مجموع 204 نمونه خاک از افق سطحی دو منطقه به روش ابرمکعب لاتین برداشته و ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی آنها اندازهگیری شد. متغیرهای محیطی شامل شاخصهای توپوگرافی، سنجش از دور و اقلیمی (میانگین بارش و دمای سالانه) بهعنوان ورودی مدلها استفاده شد. انتخاب متغیرهای مؤثر به دو روش «شاخص تورم واریانس« (VIF) و الگوریتم «باروتا« (Boruta) انجام شد. در نهایت، 9 متغیر در منطقه دهلران و 12 متغیر در منطقه ولیعصر بدره انتخاب شد. نتایج نشان داد مدل RF با مقادیر R² برابر 0/79 و 0/60 و RMSE برابر0/64 و 0/69 بهترتیب در اراضی دهلران و بدره، دقت بالاتری نسبت به دو مدل دیگر دارد. نقشههای پهنهبندی نشان داد که بیش از ۷۰ درصد اراضی هر دو منطقه در کلاسهای حاصلخیزی زیاد و بسیار زیاد قرار دارند. بررسی اهمیت متغیرها بیانگر نقش کلیدی میانگین دمای سالانه (MAT) و بارش (MAP) در تغییرپذیری SFI در هر دو منطقه مطالعاتی است. همچنین، شاخصهای سنجش از دور در دهلران و عوامل توپوگرافی در بدره تأثیر بیشتری داشتند. به طور کلی، ترکیب الگوریتم RF با دادههای اقلیمی، توپوگرافی و سنجش از دور، ابزاری کارآمد برای تولید نقشههای دقیق حاصلخیزی خاک فراهم میآورد.