چارچوب انگیزشی نگهداشت نیروی انسانی متخصص: رویکرد فراترکیب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان زاهدان ایران
3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22034/jhrs.2024.210052چکیده
زمینه و هدف: در دهههای اخیر، سازمانها بهعلت مشکلات اقتصادی و اداری متعدد با چالشهای عظیمی در ادارة امور خود مواجه شدند که آنها را واداشت تا برای مسائلی همچون انگیزش شغلی و حفظ و نگهداشت نیروهای انسانی خود اهمیت زیادی قائل شوند. این پژوهش با هدف بررسی چارچوب انگیزشی نیروی انسانی متخصص در سازمانها اجرا شده است.روش: این پژوهش از نوع کیفی، توسعهای، تفسیری و استقرایی است که با رویکرد فراترکیب و روش تحلیل محتوای کیفی اجرا شده است. منابع اطلاعاتی را مقالههای منتشر شده در دو پایگاه دادهای داخلی (مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی و نورمگز) و پایگاه خارجی (الزویر و تامسون روترز) تشکیل میدهد. بعد از گردآوری مقالههای منتشر شده از پایگاههای اطلاعاتی یادشده، بر اساس شاخص مدنظر پژوهشگران، مقالههای منتخب برای بررسی انتخاب شدند.یافتهها: پس از بررسی و ترکیب نتایج مطالعات منتخب، 110 کد توصیفی بهدست آمد که این کدها در 40 مضمون اولیه، 16 مضمون سازماندهنده و 4 مضمون فراگیر طبقهبندی شدند که عبارتاند از: 1. بسترسازهای اولیه، مشتمل بر جهتگیری سازمان (شامل اسناد بالادستی، جهتگیری اجتماعی و ارزشهای سازمانی)، راهبردهای سازمانی (امنیت شغلی، عدالت سازمانی و توازن کار و زندگی)، جو سازمانی (روابط اجتماعی)؛ 2. بسترسازهای ثانویه، مشتمل بر رهبری (رهبری کارمندمدار، ویژگیهای فردی رهبر و رهبری خودکفا)، عوامل شغلی (طراحی شغلی و الزامات شغل)، محیط کار (شرایط فیزیکی کار و موقعیت جغرافیایی محل کار) و همکاران (توانمندی همکاران و تعامل با همکاران)؛ 3. کارکردهای مدیریت منابع انسانی، مشتمل است بر جذب و استخدام (بهرهگیری از رویههای علمی و جذب مبتنی بر شایستگی و مهارت)، آموزش و توسعه (آموزشهای بدو و ضمن خدمت، آموزش مبتنی بر بهکارگیری مهارت و ایجاد بانک شایستگی)، مدیریت عملکرد (ارزیابی نتیجهمحور، بهرهگیری از نتایج ارزیابیها در برنامهریزی شغلی)، روابط کار (توجه به نظرات کارکنان، نظرسنجی و اطلاعرسانی)، معماری سازمانی و ارتباطات (طراحی ساختار شبکهای، طراحی نظام پیشنهادها و منتورینگ سازمانی) و جبران خدمات (پرداختهای نقدی، کمک هزینه، پرداختهای مالی و امکانات مالی)؛ 4. پیامدها که پیامدهای فردی (انگیزشی و مشارکتی)؛ پیامدهای سازمانی (ماندگاری و چابکی) و پیامدهای فراسازمانی (رضایتمندی و اجتماعی) را در برمیگیرد.نتیجهگیری: این چارچوب میتواند مبنایی برای برنامهریزی سازمانها باشد تا بتوانند نیروی تخصصی خود را که از تجربهها، دانش، تخصص و مهارتهای منحصربهفرد برخوردارند، در سازمانها نگه دارند. شایان ذکر است که پیشنیاز صحیح اجرای چارچوب مطرح شده در سازمانهای دولتی و غیردولتی کشور، تدوین و اجرای سیاستها و استراتژی متناسب با نیروی انسانی متخصص است.