شناسایی و سطحبندی ریسکهای منابع انسانی در صنعت گردشگری با رویکرد آمیخته
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت کسبوکار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت جهانگردی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.22034/jhrs.2024.189981چکیده
زمینه و هدف: صنعت گردشگری در سالهای اخیر رشد شایان توجهی داشته و از سنتی بودن، بهسمت ساختاریافتگی، حرفهای و جهانی شدن گام برداشته است. این پژوهش با هدف شناسایی و سطحبندی ریسکهای منابع انسانی و همچنین، ترسیم روابط بین آنها اجرا شده است. روش: این پژوهش بهلحاظ هدف، از نوع کاربردی و از نوع پژوهشهای اکتشافی بهشمار میرود و از نظر روش، در دسته پژوهشهای آمیخته قرار میگیرد. به این منظور در بخش کیفی با استفاده از تحلیل تم، ریسکهای منابع انسانی از پژوهشهای انجامشده استخراج شد؛ سپس ریسکهای منابع انسانی شناسایی شده، در اختیار خبرگان دانشگاهی و متخصصان فعال در صنعت گردشگری قرار گرفت و با استفاده از تکنیک دلفی فازی، عوامل نهایی انتخاب و بر اساس تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری ساختارمند شد. در نهایت، این ریسکها با استفاده از تحلیل MICMAC بررسی شدند. یافتهها: بر اساس یافتههای پژوهش، ریسکهای «نداشتن ساختار آموزشی مناسب»، «پایبندنبودن به قانون کار و مشکلات قوانین برای کارکنان» و «نداشتن سیستم جبران خدمات مناسب (حقوق و مزایا)»، ریسکهای منابع انسانی مهمی شناخته شد که روی صنعت گردشگری تأثیرگذار است و بایستی در وهله نخست به آنها توجه شود. نتیجهگیری: با توجه به ماهیت خدماتمحور بودن صنعت گردشگری، منابع انسانی و ریسکهای مرتبط با آن، همواره دغدغه متولیان و صاحبان کسبوکار در این حوزه بوده است؛ از این رو نتایج بهدستآمده، در تعیین مسیر مناسبتر و توسعه صنعت گردشگری، به سیاستگذاران کمک میکند.
