طراحی مدلی برای مدیریت تعارض بیننسلی در سازمانهای دولتی ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
doi
10.22034/jhrs.2023.184117چکیده
زمینه و هدف: تنوع نسلی در نیروی انسانی، یکی از عوامل گسترش تعارض در سازمانهاست و اغلب سازمانهای امروزی با آن روبهرو هستند. هدف این مطالعه، طراحی مدل مدیریت تعارض بیننسلی در سازمانهای دولتی ایران است.روش: برای اجرای این پژوهش، از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش را خبرگان دانشگاهی و سازمانی تشکیل دادند. بهمنظور گردآوری دادهها، از مصاحبه نیمهساختاریافته بهره گرفته شد.یافتهها: یافتههای پژوهش ناظر بر 119 مضمون پایه، 35 مضمون سازماندهنده و 12 مضمون فراگیر بوده است. مضمونهای فراگیر عبارتاند از: گسست مدنی در ادراکپذیری و معناگرایی رویدادی، گسست در تنظیمگری قواعد عمومی ارتباطی، چارچوب خودتعیینی ارزشگرای شغلی، واگراییهای محیطی ـ سازمانی در فرهنگپذیری نسلی، اضمحلال معنایی اصالت در تعاملات بیننسلی، اعتزال سازمانی در مدیریت ناهمسانیهای بیننسلی، تعارضهای بیننسلی در جهانبینیهای شغلی، بیاطمینانیهای بیننسلی در کیفیت تحققپذیر شغلی، جهتگیریهای دوسویه تعارض وظیفهای ـ رابطهای، معیارهای گزینشی در انتخاب سبک مدیریت تعارض، استراتژیهای مدیریت تعارض کارکردگرایانه و استراتژیهای مدیریت تعارض تفسیرگرایانه.نتیجهگیری: بر اساس یافتهها میتوان گفت که برای درک بهتر تعارضهای بیننسلی، میبایست به ریشهیابی زمینههای ایجاد اختلاف در ساختار ادراکات گسست نسلی پرداخت و در تدوین نوع استراتژیها، میبایست بهصورت بازخوردی، هر دو زمینههای گسستی و تعارضی را لحاظ کرد.
