تبیین مدل مدیریت استعدادهای دیجیتال در صنعت بانکداری ایران؛ رویکردی ترکیبی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استاد گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 مربی، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22034/jhrs.2023.177025چکیده
زمینه و هدف: این پژوهش یکی از مطالعات اولیه در زمینه استعداد دیجیتال در داخل کشور بهشمار میرود که به تبیین مدل مدیریت استعدادهای دیجیتال در صنعت بانکداری ایران (رویکردی ترکیبی) پرداخته است.روش: رهیافت پژوهشی در این مطالعه، نظریه دادهبنیاد و مدلسازی معادلات ساختاری است. دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته از خبرگان سازمانی در صنعت بانکداری و پرسشنامه کمّی در میان کارکنان بهدست آمده است.یافتهها: بر اساس یافتهها مقولههای نهایی عبارتاند از: جهتگیریهای فلسفی و سازمانی، تحلیل موقعیتی استعداد دیجیتال، شناخت الگوهای موقعیتی ـ چشماندازی، جهتگیریهای اقدامهای استراتژیک در توسعه DTs، ارتقای سطح عملکرد فردی و سازمانی. در بخش کمّی، سازه جهتگیریهای فلسفی و سازمانی، بر سه سازه مستقیم خود، یعنی تحلیل موقعیتی استعداد دیجیتال، شناخت الگوهای موقعیتی ـ چشماندازی و توسعه استعدادهای دیجیتال اثرگذار بوده است. در مدل ساختاری، سازه شناخت الگوهای موقعیتی ـ چشماندازی، بهعنوان سازهای با اثرگذاری بیشتر در رابطه با توسعه استعدادهای دیجیتال و جهتگیریهای اقدامهای استراتژیک در مدل مفهومی محسوب میشود.نتیجهگیری: بهطورکلی، اشاعه تفکر دیجیتالی در عناصر گوناگون بانکداری حائز اهمیت است و توسعه جهتگیریهای درونی بانکها بهسوی ایدئولوژی دیجیتالی، سیاستی است که میتواند قابلیتها و ظرفیتهای بیشتری را در بخش HR ایجاد کند و بانکها را به مزایای رقابتی بهتر در زمینه استعدادهای دیجیتالی برساند.
