منابع انسانی استراتژیک و تغییر استراتژیک در سازمان: تحلیل نقش میانجی دوسوتوانی رفتاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
doi
10.22034/jhrs.2020.237178.1442چکیده
زمینه و هدف: در محیط رقابتی و پویای امروزین فراهم ساختن شرایط و آمادگیهای مورد نیاز برای پیشبرد تغییرات استراتژیک برای حفظ بقا و بهروهوری پایدار سازمان ضروری است. در این میان، این پژوهش به مطالعۀ نقش منابع انسانی استراتژیک در پیشبرد تغییر استراتژیک در سازمان پرداخته و نقش میانجی دوسوتوانی رفتاری را نیز در این رابطه بررسی کرده است. روششناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوۀ جمعآوری دادهها توصیفی- همبستگی است. جامعۀ آماری آن را کارکنان شرکت مدیریت طرحهای صنعتی ایران به تعداد 248 نفر تشکیل میدهند که از میان آنها 146 نفر با روش نمونهگیری تصادفی ساده به عنوان نمونۀ آماری انتخاب شدهاند. دادهها با استفاده از پرسشنامه گردآوری و به وسیلۀ نرمافزارهای SPSS و Smart-PLS تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: منابع انسانی استراتژیک هم بهصورت مستقیم و هم بهصورت غیرمستقیم و با میانجیگری دوسوتوانی رفتاری بر تغییر استراتژیک در شرکت مورد مطالعه تأثیری معنادار داشته است. نتیجهگیری: توسعۀ قابلیتهای کلیدی منابع انسانی میتواند توان و تمایل آنها را برای رفتار مشارکتی و عملکرد نوآورانه بهبود بخشد و بدین ترتیب پیادهسازی تغییرات استراتژیک طرحریزی شده در سازمان تسهیل و تسریع خواهند شد.