نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی در تأثیر رهبری مثبتگرا بر اعتماد سازمانی (مورد مطالعه: معلمان مدارس کاشان)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
2 دانشیار، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22034/jhrs.2020.231008.1416چکیده
زمینه و هدف: اعتماد سازمانی نوعی سرمایۀ ارزشمند است که شناخت پیشایندها و چگونگی توسعۀ آن میتواند موجب تسهیل همکاری و تلاش جمعی برای ارتقای بهرهوری سازمان شود. این پژوهش به بررسی نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی در تأثیر رهبری مثبتگرا بر اعتماد سازمانی پرداخته است. روششناسی: این پژوهش از نوع کاربردی، توصیفی- همبستگی و کمی است. جامعۀ آماری آن را معلمان مدارس شهر کاشان تشکیل میدهند که از میان آنها 328 نفر به روش نمونهگیری تصادفی به عنوان نمونۀ آماری انتخاب شدند. دادههای مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه گردآوری و با کمک نرمافزارهای SPSS و آموس در دو سطح توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: رهبری مثبتگرا هم به طور مستقیم و هم از راه توانمندسازی روانشناختی بر اعتماد سازمانی، اثر مثبت و معنادار داشته است. همچنین وضعیت موجود هر سه این متغیرها در جامعۀ مورد مطالعه بالاتر از حد متوسط بوده است. نتیجهگیری: رهبران سازمانی میتوانند با ترویج روابط انسانی، ارتباطات، معناگرایی و جو مثبتگرایانه در سازمان خود زمینه تقویت نگرش مثبت کارکنان به نقش خود در سازمان را فراهم سازند و بدین ترتیب اعتماد سازمانی را توسعه دهند.
