فهم تجربۀ سکوت سازمانی: مطالعهای پدیدارشناسانه در ادارۀ فرهنگ و ارشاد اسلامی استان چهار محال و بختیاری
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مدیریت، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت فرهنگی، دانشکده مدیریت، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده مدیریت، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jhrs.2020.228036.1407چکیده
زمینه و هدف: خودداری از ابراز ایدهها و به اشتراکگذاری دانش و اطلاعات سازمان را دستاوردهایی فراوان محروم میسازد. از این رو شناخت علل و پیامدهای آن ضروری است. پژوهش حاضر با هدف شناخت تجارب زیستۀ کارکنان یک سازمان دولتی از سکوت سازمانی و پیشایندها و پیامدهای آن انجام شده است. روششناسی: روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی انجام شده است. منابع اطلاعاتی پژوهش را کارکنان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان چهارمحال و بختیاری تشکیل میدهند که 20 نفر از آنها با روش نمونه گیری هدفمند نمونهها انتخاب شده اند. اطلاعات مورد نیاز با انجام مصاحبههای عمیق گرداوری و با روش اصلاحشده استوتیک ـ کولایزی کن تجزیه و تحلیل شده است. یافتهها: پیشایندهای سکوت سازمانی در چهار مقولۀ اصلی فردی، گروهی، سازمانی و فرهنگی طبقهبندی شدند و پیامدهای آن نیز در قالب دو مقولۀ اصلی طبقه پیامدهای فردی و سازمانی دستهبندی شدند. نتیجهگیری: جلوگیری و رفع پیامدهای زیانبار ناشی از سکوت در سازمان به شناخت علل و عوامل موثر بر بروز آن نیاز دارد. بدین منظور نیاز به شناختی فراگیر و خاص سازمان از این پیشایندها برای تدوین و اجرای برنامه بهبود در سازمان ضروری است.
