الگوی پیامدهای کیفیت زندگیکاری با رویکرد ترکیبی فراتحلیل و مدلسازی ساختاری تفسیری
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه شهید ستاری، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترا، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترا، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22034/jhrs.2020.107694چکیده
زمینه و هدف: ایجاد محیط کاری امن همراه با آرامش و نشاط جزو پیشنیازهای اصلی ارتقای بهرهوری، سلامتی و رشد کارکنان به شمار میرود. پژوهش حاضر به تحلیل نتایج پژوهشهای مربوط به پیامدهای کیفیت زندگیکاری در سازمانهای ایرانی و شناخت روابط میان آنها پرداخته است. روششناسی: پژوهش حاضر مطالعهای کاربردی، توصیفی و کمی است. نخست با استفاده از روش فراتحلیل پیامدهای کیفیت زندگی کاری از 41 مقالۀ منتشرشده در مجلات علمی ـ پژوهشی در بازه زمانی سال 1390 تا پاییز سال 1398 شناسایی و استخراج شدند. سپس با استفاده از تکنیک مدلسازی تفسیری ساختاری و بر اساس نظرات 12 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم و فنون هوایی ستاری این پیامدها رتبهبندی شدند و مدل روابط میان آنها ارائه شد. یافتهها: از میان پیامدهای گوناگون کیفیت زندگیکاری به ترتیب عملکرد سازمانی، بهرهوری منابع انسانی، دلبستگی شغلی، توانمندسازی روانشناختی، کارآفرینی سازمانی و خودکارامدی کارکنان از بیشترین اندازۀ اثر برخوردار بودهاند. همچنین این پیامدها در 4 سطح قرار گرفتند به گونهای که توانمندسازی روانشناختی از بیشترین تأثیرگذاری و عملکرد سازمانی از بیشترین تأثیرپذیری برخوردار بودهاند. نتیجهگیری: تلاش برای توسعۀ کیفیت زندگی کاری کارکنان در سازمان هم به حفظ و ارتقای بهرهوری پایدار کمک خواهد کرد و هم میتواند شاخصهای توسعۀ منابع انسانی سازمان را رشد دهد.
