مدل ارتقای چابکی سازمانی مبتنی بر انعطاف‌پذیری منابع انسانی در صنعت بانکداری

نویسندگان

1 استاد، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم‌اباد، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت واقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم‌اباد، ایران

3 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22034/jhrs.2020.155360.1111
چکیده

زمینه و هدف: پارادایم چابکی برای ارتقای توانایی کامیابی در محیط پویا و ‌پیش‌بینی‌ناپذیر سازمان‌های امروزی مطرح شده است. از میان پیش‌نیازهای گوناگون ارتقای چابکی سازمانی پژوهش حاضر به مطالعۀ تأثیر انعطاف‌پذیری منابع انسانی پرداخته است. روش‌شناسی: تحقیق حاضر از نگاه هدف کاربردی و از منظر نحوۀ گردآوری داده‌ها توصیفی - میدانی به شمار می‌آید. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه بوده است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کارکنان بانک‌های ملت، تجارت، صادرات و مسکن شهرستان تبریز است که 262 نفر از آنها به روش تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با کمک مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار ایموس انجام شده است. یافته‌ها: مؤلفه‌های انعطاف‌پذیری وظیفه‌ای، مهارتی و رفتاری به ترتیب از بیشترین نقش در تبیین چابکی سازمان برخوردار بوده‌اند. همچنین این مولفه‌ها همبستگی قوی با یکدیگر دارند. نتیجه‌گیری: سازمان‌ها با داشتن نگرش راهبردی به انعطاف‌پذیری منابع انسانی می‌توانند توان فکری و ذهنی سازمان را در راستای رسالت و مأموریت‌های آن در محیط رقابتی امروزی تقویت کنند و الزامات و پیش‌نیازهای چابکی سازمانی را فراهم آورند.

کلیدواژه‌ها