نقش میانجی حمایت سازمانی در تأثیر ادراک از عدالت، توانمندسازی و انطباقپذیری کارکنان بر تعهد سازمانی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jhrs.2020.132780چکیده
زمینه و هدف: تعهد سازمانی به عنوان یکی از مهمترین نگرشهای شغلی همواره مورد توجه محققان و اندیشمندان بوده است. این پژوهش به منظور بررسی تأثیر متغیرهای توانمندسازی کارکنان، ادراک کارکنان از عدالت و انطباقپذیری کارکنان بر تعهد سازمانی انجام شده است که در این بین، نقش حمایت سازمانی نیز مورد توجه بوده است. روششناسی: این پژوهش از نوع تحقیقات کاربردی و توصیفی است که با روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان منطقه شش شهرداری تهران بودند که نمونهای تصادفی از آنها انتخاب شد. دادههای مورد نیاز از طریق پرسشنامه جمعآوری شدند و با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که هر سه متغیر توانمندسازی روانشناختی کارکنان، ادراک کارکنان از عدالت و انطباقپذیری بهطور مستقیم و همچنین از طریق متغیر حمایت سازمانی ادراکشده بهطور غیرمستقیم بر تعهد سازمانی تأثیرگذار هستند. نتیجهگیری: باتوجه به مدل ارائه شده در این تحقیق، با تمرکز بر متغیرهای توانمندسازی روان شناختی، عدالت ادراک شده و انطباقپذیری کارکنان میتوان موجبات بهبود حمایت سازمانی ادراک شده و تعهد سازمانی کارکنان را فراهم ساخت.
