نقش میانجی قابلیتهای پویا در تأثیر سرمایه اجتماعی بر گرایش به کارآفرینی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی واحد استان ایلام، عضوگروه مشاوران مدیریت کارا، ایلام. ایران.
3 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی ،پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
doi
10.22034/jhrs.2019.138813چکیده
زمینه و هدف: در اقتصادهای در حال توسعه، گرایش به کارآفرینی در محیطهای پویای کسبوکار برای شرکتها امری ضروری است. در این میان توجه به سرمایه اجتماعی و قابلیتهای پویا شرکت در چنین محیطی میتواند در توسعه و افزایش جهتگیری کارآفرینی شرکت مفید باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی قابلیتهای پویا در تأثیر سرمایه اجتماعی بر گرایش به کارآفرینی است. روششناسی: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شرکتهای دانشبنیان فعال در استان آذربایجان شرقی بودند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه استاندارد بود که روایی آن از سوی خبرگان و پایایی آن از طریق روش پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ تأیید شد. آزمون مدل مفهومی و فرضیههای پژوهش با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری به وسیله نرمافزار اسمارت پی آل اس انجام گرفت. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که سرمایه اجتماعی علاوه بر اثر مستقیم، به صورت غیر مستقیم و از طریق قابلیتهای پویا بر گرایش به کارآفرینی تأثیر مثبت و معناداری دارد. یافتههای دیگر پژوهش نشان داد که قابلیتهای پویا بر گرایش به کارآفرینی تأثیر مثبت و معناداری دارد. نتیجهگیری: مدیران شرکتهای دانش بنیان میتوانند با بهبود شبکه سازی، ایجاد ارتباطات مؤثر و نیز خلق توانمندیهای جدید زمینه گسترش گرایش به کارآفرینی را در شرکت فراهم سازند.