ارزیابی و رتبهبندی پیشایندهای تعادل کار-زندگی در یک سازمان دولتی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، ایران
2 کارشناس دیوان محاسبات آذربایجان شرقی، ایران
3 مدرس دانشکده مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
4 دانشجوی دکترای مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، ایران
doi
10.22034/jhrs.2019.95937چکیده
زمینه و هدف: توانایی ایفای نقش مؤثر و متوازن در کار و زندگی زمینهای مساعد برای حفظ سلامت جسمی و روحی و ارتقای عملکرد فردی و سازمانی به شمار میرود. پژوهش حاضر به شناسایی و اولویتبندی موانع فردی و سازمانی تعادل کار و زندگی پرداخته است. روششناسی: پژوهش از نظر هدف کاربردی است و روش آن توصیفی و از نوع پیمایشی است. جامعه آماری آن نیز کارکنان یک سازمان دولتی در شهر تهران به تعداد 705 نفر بوده است که با نمونهگیری تصادفی انجام شده 248 نفر آنها بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدهاند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامهای محققساخته است. تحلیل دادهها با کمک آزمونهای آماری تحلیل عاملی تأییدی، آزمون میانگین یک جامعه و با استفاده از نرمافزارهای لیزرل و اس.پی.اس.اس. انجام شده است. یافتهها: با مرور پیشینه موضوع 15 مانع فردی و خانوادگی و 15 مانع سازمانی شناسایی و پس از تأیید نقش تبیینگری آنها در دو طبقه فردی و سازمانی به بررسی وضعیت موجود آنها در جامعه آماری پرداخته و موانع موجود در آن رتبهبندی شده است. از میان عوامل شناساییشده 5 عامل فردی و 8 عامل سازمانی در این سازمان مانع تعادل کار و زندگی به شمار میروند و درآمد ناکافی و استرس شغلی مهمترین این موانع به شمار رفتهاند. نتیجهگیری: ایجاد زمینۀ مناسب برای برقراری تعادل در زندگی کاری و شخصی کارکنان میتواند دستاوردهای شخصی سازمانی بسیاری داشته باشد.
