مقدمهای بر عصبشناسی یادگیری و نقش فراشناخت در فرایندهای یاددهی ـ یادگیری
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران. ایران
doi
10.22034/jhrs.2019.100545چکیده
زمینه و هدف: تحقیقات نشان میدهد که افراد بهطور مداوم از مدلهای ذهنی نادرست درزمینه نحوه یادگیری و حافظه استفاده میکنند و این امر آنها را در معرض خطا، ارزیابیهای نادرست و سوء مدیریت یادگیری خویش قرار میدهد. بر این اساس این مقاله به مطالعه ابعاد شناختی ـ عصبی یادگیری میپردازد. روششناسی: روش پژوهش، کتابخانهای ـ استنادی با رویکرد فراترکیب است. بدین ترتیب 104 منبع کلیدی و مرتبط شناسائی و پس از غربالگری 49 منبع با بکارگیری روش فراترکیب و تفسیر کیفی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافتهها: نحوه جذب، ذخیره و بازیابی اطلاعات در مغز با آنچه درکامپیوتر اتفاق می افتد متفاوت است و فرایندی پویا، همراه با خطا، استنباطی و قابلبازسازی است . نتیجهگیری: شناسائی ابعاد عصبی ـ شناختی یادگیری دریچه جدیدی را به سوی فهم بهتر و اثربخش تر فرایندهای یادگیری ـ یاددهی گشوده است و استفاده از ظرفیت های آن می تواند محیط های یادگیری را پویاتر سازد.
