مطالعه پیامدهای فردی و سازمانی لنگرهای مسیر شغلی در اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران
نویسندگان
1 دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت راهبردی، دانشکده فرمادهی و ستاد، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استاد سنجش و اندازه گیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران ، ایران
doi
10.22034/jhrs.2019.95939چکیده
زمینه و هدف: لنگرهای شغلی به عنوان یکی از راهبردهای توسعه منابع انسانی مورد توجه قرار گرفته است. مدیران منابع انسانی دریافتهاند که طرحریزی و سازماندهی مسیرهای شغلی و جریان پیشرفت برای نیروی انسانی به منظور حفظ و نگهداشت آنها ضروری است و میتوان دستاوردهای مطلوبی برای سازمان به دنبال داشته باشد. هدف اصلی این تحقیق بررسی تأثیر لنگرهای شغلی بر پیامدهای فردی شامل: بالندگی فردی و پایداری منابع انسانی و همچنین پیامدهای سازمانی از جمله تمدن سازمانی و امیدواری سازمانی است. روششناسی: پژوهش حاضر کاربردی و توصیفی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران به تعداد 900 نفر تشکیل دادند که 270 نفر به عنوان نمونه به روش تصادفی طبقهای نسبتی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته بوده که روایی آن به روش محتوایی و صوری و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ تأیید شده است. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها و آزمون فرضیههای تحقیق از مدل معادلات ساختاری (تحلیل مسیر) بهره گرفته شده است. یافتهها: لنگرهای شغلی تأثیر مثبت و معناداری بر پیامدهای فردی دارند. همچنین تأثیر لنگرهای شغلی بر برخی از پیامدهای سازمانی نیز تأیید شد که در این رابطه تأثیر لنگرهای شایستگیهای فنی و کارکردی، استقلال کاری و چالش محض بر تمدن سازمانی و همچنین تأثیر لنگر استقلال کاری بر امیدواری سازمانی تأیید نشد. نتیجهگیری: شناسایی الگوهای شغلی افراد کلیدی و تدوین مسیر شغلی آنها بر این اساس میتواند هم به توسعه فردی آنها کمک کند و هم بهرهوری سازمانی را بهبود بخشد.
