ارزیابی و رتبه بندی پیشایندهای استرس شغلی در میان کارکنان سازمانهای دولتی شهرستان سمنان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی و کارمند دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 استادیار گروه مدیریت دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران.
doi
10.22034/jhrs.2019.135728چکیده
زمینه و هدف: با توجه به تأثیر منفی استرس در زندگی کاری، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر ماهیت کار، زمان کار، سیاست سازمانی، پست سازمانی، عوامل محیطی، روابط کاری و عوامل شخصی بر استرس شغلی در میان کارکنان سازمانهای دولتی شهرستان سمنان میپردازد. روششناسی: روش تحقیق، توصیفی- پیمایشی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری تحقیق حاضر کارکنان سازمانهای دولتی شهرستان و روش نمونهگیری طبقهبندی شده تصادفی است. با استفاده از پرسشنامه استاندارد نظرات 391 نفر از کارمندان جمعآوری و جهت تحلیل دادهها از مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزار لیزرل استفاده گردید. یافتهها: یافتهها نشان میدهد، ماهیت کار، زمان کار، سیاست سازمانی، پست سازمانی، عوامل محیطی، روابط کاری و عوامل شخصی تأثیر مثبت معناداری بر استرس شغلی دارد و از این بین عوامل، زمان کار و روابط کاری به ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر را بر استرس شغلی دارند. نتیجهگیری: بررسی عوامل مؤثر بر استرس شغلی کارکنان به عنوان الگوهای رفتاری در سازمان میتواند از بروز رفتارهای مخربی که سلامت روانی کارکنان را به خطر میاندازند جلوگیری کند.