فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: بارداری از حساس‌ترین دوران­های زندگی زنان است. رضایت زناشویی در این دوران تحت تأثیر تغییرات جسمی و روانی تغییر می­کند. به‌منظور بهبود رضایت زناشویی در بارداری باید اقداماتی صورت گیرد از این‌رو پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش مجازی سبک زندگی بر اساس تئوری خودکارآمدی بندورا بر رضایت زناشویی زنان باردار شهر فردوس انجام گردید. مواد و روش­ها: این مطالعه نیمه‌تجربی بر روی 90 زن باردار مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت انجام شد که به‌طور تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد قرار گرفتند. گروه مداخله، آموزش سبک زندگی بر اساس تئوری خودکارآمدی بندورا در طول 4 هفته و دو بار در هفته دریافت کردند. ابزارهای مطالعه، پرسش‌نامه‌های رضایت زناشویی اینریچ بود که قبل، بلافاصله و یک ماه پس از مداخله تکمیل شدند. تحلیل نتایج با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 21 و آزمون‌های آماری انجام گردید. یافته­ها: در مطالعه حاضر ویژگی‌های دموگرافیک در دو گروه، تفاوت معنی‌داری نداشتند (05/0<P). نمره رضایت زناشویی قبل از مداخله در گروه مداخله (27/10 ± 02/135) و در گروه شاهد (52/8 ± 04/137) بود که از نظر آماری تفاوت معنی‌داری نداشت (31/0=P ). بلافاصله پس از مداخله در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد به‌طور معناداری افزایش یافت (001/0>P) و یک ماه پس از مداخله نیز در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد به‌طور معناداری افزایش یافت (001/0>P). نتیجه‌گیری: آموزش مجازی سبک زندگی بر اساس تئوری خود کارآمدی بندورا بر بهبود رضایت زناشویی زنان باردار مؤثر می‌باشد.