پیش‌بینی بلوغ عاطفی بر اساس طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه در دانشجویان: با تأکید بر نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک‌شده

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.30468/jsums.2025.7720.3024
چکیده

زمینه و هدف: سلامت روانی انسان همواره با هیجانات و عواطف او در تعامل بوده است. در این خصوص، بلوغ عاطفی می­تواند زمینه را برای مدیریت هیجانات در مواجهه با خواسته­های محیطی فراهم کند. پژوهش حاضر باهدف پیش­بینی بلوغ عاطفی بر اساس طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه با میانجیگری حمایت اجتماعی ادراک‌شده در دانشجویان صورت گرفت.مواد و روش­ها: مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی و جامعه مطالعه شامل دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد در سال تحصیلی 1401-1402 بود که از بین آن­ها 353 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. برای جمع­آوری داده­ها از مقیاس بلوغ عاطفی سینگ و بهارگاوا (1990)، پرسش­نامه طرح‌واره یانگ (1998) و مقیاس حمایت اجتماعی ادراک‌شده چندبعدی زیمت و همکاران (1988) استفاده شد. جهت بررسی نقش متغیر میانجی روش مدل یابی معادلات ساختاری به‌واسطه نرم­افزارAMOS نسخه 26 به کار گرفته شد.یافته­ها: نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که بین طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه با بلوغ عاطفی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده همبستگی منفی و معناداری برقرار است. همچنین بین بلوغ عاطفی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. یافته­های حاصل از مدل معادلات ساختاری نشان داد رابطه بین طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه و بلوغ عاطفی می­تواند توسط حمایت اجتماعی ادراک‌شده میانجیگری شود.نتیجه‌گیری: با توجه به یافته­های پژوهش حاضر، برگزاری جلسات فردی یا گروهی مبتنی بر طرح‌واره درمانی برای دانشجویان و آموزش روش صحیح حمایت برای اعضای خانواده می­توانند در دستیابی به بلوغ عاطفی دانشجویان مهم واقع شوند.