تأثیر انعطافپذیری منابعانسانی بر رفتارکاری نوآورانه: تبیین نقش میانجی سرمایه روانشناسی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش، تبیین نقش انعطافپذیری منابعانسانی در رفتارکاری نوآورانه باتأکیدبر نقش میانجی سرمایه روانشناسی است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش، توصیفی- همبستگی و بهطورخاص مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش، شامل کارکنان بخش ستادی ادارات مرکزی بانک کشاورزی (1103 نفر) میباشد که بهروش تصادفی طبقهای با استفاده از جدول مورگان 278 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شد. ابزار جمعآوری دادهها، سه پرسشنامة استاندارد شامل ۴۶ آیتم بوده است. برای سنجش متغیرها از مقیاس انعطافپذیر منابعانسانی بلتران- مارتین و همکاران (2008)، مقیاس سرمایه روانشناسی لوتانز و همکاران (2007) و مقیاس رفتارکاری نوآورانه دی جانگ و دنهارتوگ (2010) استفاده شد. برای تحلیل دادهها، مدل معادلات ساختاری بهروش حداقل مربعات جزئی (SmartPLS) استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که انعطافپذیری منابعانسانی تأثیر مثبت و قوی بر رفتارکاری نوآورانه دارد. بهعلاوه، سرمایه روانشناسی نقش میانجی در رابطه بین انعطافپذیری منابعانسانی و رفتارهایکاری نوآورانه ایفا میکند.
