نقش تحول‌آفرین طراحی برای نوآوری اجتماعی در توسعه جوامع محلی

نویسندگان

1 پژوهشگر پسادکتری در دانشکده معماری و طراحی محیطی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 استادیار گروه طراحی صنعتی، دانشکده معماری و طراحی محیطی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22054/urdp.2024.81817.1659
چکیده

طراحی برای نوآوری اجتماعی به‌عنوان رویکردی مؤثر برای مقابله با مسائل پیچیده اجتماعی و ترویج توسعه جامعه پایدار در سراسر جهان ظهور کرده است. این مقاله یافته‌های حاصل از یک تحلیل جامع از 14 ابتکار طراحی برای نوآوری اجتماعی را تلفیق می‌کند که از طریق رویکردها و فرآیندهای مشارکتی متنوع، به مسائل پیچیده اجتماعی ازجمله انسجام اجتماعی، توانمندسازی اقتصادی، پایداری محیطی و سلامت و رفاه می‌پردازند. این مطالعه از روش‌های پژوهش کیفی، ازجمله تحلیل مضمون و تحلیل مطالعات موردی تطبیقی استفاده می‌کند. داده‌ها از مستندات پروژه و مقالات مرتبط با آن‌ها جمع‌آوری شده‌اند و درک جامعی از تأثیرات چندوجهی طراحی برای نوآوری اجتماعی در زمینه‌های مختلف ارائه می‌دهند. یافته‌های کلیدی بر اثربخشی طراحی انسان‌محور و سازوکارهای مشارکت جامعه در دستیابی به نتایج پایدار تأکید می‌کنند. پروژه‌ها، تأثیرات قابل‌توجهی مانند تقویت پیوندهای اجتماعی، ارتقاء حفاظت محیطی، بهبود نتایج سلامتی و تقویت اقتصاد محلی از طریق فعالیت‌های کارآفرینی را نشان می‌دهند. این مقاله با ارائه بینش‌هایی در مورد ظرفیت تحول‌آفرین طراحی برای نوآوری اجتماعی در مواجهه با چالش‌های مختلف اجتماعی، بر اهمیت استراتژی‌های تطبیقی، مشارکت‌های اجتماعی و مدل‌های مقیاس‌پذیر برای پیشبرد توسعه جامعه پایدار از طریق رویکردهای مبتنی بر طراحی تأکید می‌کند.‌