فراتحلیل: ارتباط برنامهریزی مسکن و طرحهای توسعه شهری ایران
نویسندگان
1 استاد برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22054/urdp.2024.79715.1637چکیده
بستر قانونی مداخله در فرآیند تأمین مسکن مناسب در شهرهای کشور، طرحهای توسعه است که در مقیاسهای مختلف ( از سطح ملی تا محلی) باید بهطور سیستماتیک و یکپارچه سیاستهای تأمین مسکن مناسب را در خود جای دهند و از طریق حاکمیت قانون ، ضمانت اجرایی آن را تضمین نمایند. در این پژوهش سعی شده تا با استفاده از مرور روایی، چیستی و چگونگی ارتباط میان برنامهریزی و سیاستگذاری مسکن و طرحهای توسعه در پژوهشهای انجام شده در شهرهای ایران، مورد نقد و بررسی قرار گیرد. نتایج پس از بررسی 27 مقاله علمی- پژوهشی منتخب بیانگر آن است که در پژوهشهای انجام شده به ندرت درک درستی از مفهوم مسکن مناسب لحاظ شده است؛ روششناسی و شیوه سنجش صرفاً کمی و مبتنی بر نگاه تکنوکرات است و نمیتواند بیانگر وضعیت واقعی مسکن باشد؛ توجه به حیطه فضایی کلانشهرها به خصوص شهر تهران است و صرف توجه به ارتباط مسکن و طرحهای توسعه در یک دهه اخیر نشان از بی توجهی به سایر ابعاد فضایی و زمانی کشور است؛ و در نهایت عدم توجه به ساختارهای کلان تأثیرگذار بر امر مسکن از نگاه اقتصاد- سیاسی فضا در پژوهشها مشهود است.