تبیین جایگاه برنامه‏ریزی توسعه در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق مالی – اقتصادی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2021.321154.2735
چکیده

امروزه حقوق توسعه یکی از شاخه‏های اصلی از علم حقوق است که دستیابی بشر به خواسته‏های اساسی را تسهیل می‏کند و مورد توجه ملل مختلف است. برای دستیابی به توسعه نیاز به برنامه‏ریزی است که در قالب نظام برنامه‏ریزی صورت می‏گیرد. الگوهای مختلفی برای دستیابی به توسعه وجود دارد که دولت‏ها به‏عنوان اعمال‏کنندة حاکمیت و اقتدار عمومی، بر مبنای ایدئولوژی، آرمان‏ها، اصول و اهداف کلان جامعة خود که در قانون اساسی و سایر اسناد بالادستی متجلی می‏شوند، با توجه به عنصر هدفمندی به برنامه‏ریزی توسعه می‏پردازند. این مقاله با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی در پی تبیین جایگاه حقوقی برنامه‏ریزی توسعه در نظام حقوقی ایران است و به شناسایی الگوهای مختلف توسعه می‏پردازد و در نهایت به این پرسش پاسخ می‏دهد که نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران با کدام‏یک از الگوهای توسعه، منطبق است. یافته‏های این پژوهش، نشان می‏دهد، برنامه‏ریزی توسعه در ایران، با الگوهای اقتصادی رایج، منطبق نیست و در نهایت با تبیین نظام حقوقی برنامه‏ریزی توسعه در ایران، الگوی مناسب پیشنهاد می‏شود.