برنامهریزی سناریوی شکوفایی شهری (مطالعه موردی: کلانشهر اصفهان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا، مرکز تحقیقات گردشگری، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، مرکز تحقیقات گردشگری،گروه جغرافیا، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا ، مرکز تحقیقات گردشگری، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
4 دانشیار گروه جغرافیا، مرکز تحقیقات گردشگری،گروه جغرافیا، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
10.22054/urdp.2024.77396.1609چکیده
کلانشهر اصفهان طی چند دهه اخیر با توسعهی بیرویه فیزیکی، توسعه صنایع، هزینههای خدمات، آلودگی هوا، حاشیهنشینی و... باعث تسریع در روند شکلگیری توسعه ناپایدار شده است که لزوم توجه به شاخصها و روندهای توسعه محور در حوزه پایداری را میطلبد. شکوفایی دارای شاخصهایی است که بر پایداری اجتماعی بهعنوان یکی از ارکان توسعه پایدار تأثیرگذار است. این پژوهش با استفاده از تکنیک تحلیل اثرات متقاطع و همچنین نرمافزار میک مک و سناریو ویزارد، مؤلفههای شکوفایی شهری در کلانشهر اصفهان را مورد تحلیل قرار داده است. نتایج میک مک نشان میدهد که کلانشهر اصفهان دارای سیستمی ناپایدار میباشد. درنهایت 14 عامل کلیدی انتخاب شدند و تعداد 42 وضعیت احتمالی مختلف بر عوامل کلیدی در نرمافزار سناریو ویزارد در نظر گرفته شد. نتایج نشان میدهد 3 سناریو احتمال وقوع بیشتری در توسعهی شکوفایی آیندۀ اصفهان دارند. از بین این 3 سناریو، سناریوی اول شرایط ایدهآل، سناریو شماره 2، سناریو نسبتاً مطلوب و سناریوی شماره 3، وضعیت بحرانی و نامطلوب را دربر دارد. از این میان، نرخ فقر بیشترین اثرگذاری را داشته که بیانگر اهمیت این عامل در شکوفایی شهر اصفهان میباشد.
