اعتبارسنجی مدلی برای بهبود رفتار کاری نوآورانه کارکنان بر پایه رهبری مسئولانه و تناسب فرد با سازمان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 نویسنده مسئول: دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/sep.2025.2072933.1400چکیده
در محیط رقابتی فزاینده امروزی، دستیابی به رفتار کاری نوآورانه به یک ضرورت استراتژیک تبدیل شده است. این پژوهش بر شناسایی عوامل کلیدی تأثیرگذار بر این رفتار در محیط صنعت ایران متمرکز است. هدف اصلی تحقیق، بررسی تأثیر رهبری مسئولانه و تناسب فرد-سازمان بر رفتار کاری نوآورانه کارکنان با در نظر گرفتن نقش میانجی اشتراک دانش است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان شرکت هپکو اراک (۱۸۰۰ نفر در سال ۱۴۰۳) بود که نمونهای شامل ۲۰۰ نفر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد جمعآوریشده و با تحلیل مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزارهای اس.پی.اس.اس و پی.ال.اس مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. پایایی و روایی سازهها با استفاده از آلفای کرونباخ و شاخصهای همگرایی و واگرایی تأیید شد. نتایج نشان داد که تناسب فرد-سازمان با ضریب بتای 49/0، قویترین تأثیر مستقیم مثبت را بر رفتار کاری نوآورانه دارد. همچنین میانجیگری اشتراک دانش در هر دو مسیر تأیید شد و مسیر قویتر با توجه به آماره آزمون سوبل مربوط به تناسب فرد-سازمان و رفتار کاری نوآورانه بود. این پژوهش با ارزیابی شدت نسبی تأثیر عوامل سازمانی و فردی بر نوآوری بهعنوان محرک اصلی نوآوری، چارچوبی عملیاتی را برای مدیران هپکو فراهم میآورد تا استراتژیهای جذب و توسعه کارکنان را مستقیماً به سمت رفتارهای نوآورانه هدایت کنند.
