شناسایی و رتبهبندی عوامل کلیدی در پذیرش مدیریت کیفیت جامع با استفاده از رویکرد ترکیبی دلفی-سوارا فازی (مورد مطالعه: شرکت پتروشیمی شیراز)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 نویسنده مسئول: استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/sep.2025.2071569.1394چکیده
مدیریت کیفیت جامع یک فلسفه مدیریتی حیاتی برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار است؛ بنابراین، شناسایی و اولویتبندی عوامل کلیدی موفقیت آن در صنایع سرمایهبر مانند پتروشیمی، از اهمیت بسزایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبهبندی عوامل کلیدی مؤثر بر پذیرش موفقیتآمیز مدیریت کیفیت جامع در شرکت پتروشیمی شیراز انجام شده است. این پژوهش از یک رویکرد ترکیبی دلفی و تصمیمگیری چندمعیاره در محیط فازی بهره میبرد. در گام نخست، با مرور گسترده ادبیات و بهرهگیری از تکنیک دلفی فازی، ۱۴ عامل کلیدی در چهار شاخص اصلی شناسایی و نهاییسازی شد. در گام دوم، از روش اولویت ترتیبی مبتنی بر ارزیابی میزان اهمیت برای وزندهی و رتبهبندی نهایی این عوامل استفاده گردید. نتایج تحلیل نشان داد که عوامل مرتبط با شاخص منابع انسانی، محور اصلی موفقیت TQM در سازمان موردمطالعه هستند. عامل مشارکت و توانمندسازی کارکنان با کسب بالاترین وزن بهعنوان حیاتیترین عامل شناخته شد. پسازآن، عوامل ارزیابی کارکنان و آموزش و تربیت در رتبههای دوم و سوم قرار گرفتند. یافتهها قویاً بیانگر آن است که در زمینه خاص صنعت پتروشیمی، سرمایهگذاری بر ابعاد نرم و انسانی سازمان، بیشترین تأثیر را بر موفقیت پیادهسازی TQM دارد. این پژوهش یک نقشه راه عملی برای مدیران شرکت پتروشیمی شیراز جهت تخصیص بهینه منابع و تمرکز بر توسعه فرهنگ مشارکت، بازنگری در نظامهای ارزیابی و تقویت برنامههای آموزشی ارائه میدهد.
