مقایسه جنسیتی اثربخشی طرحواره درمانی بافتاری بر بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به میگرن

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

2 استادتمام، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 استاد تمام، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

4 دانشیار گروه روان پزشکی دانشیار گروه روان پزشکی، مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی، مشهد ، ایران

doi
10.30468/jsums.2024.7683.2996
چکیده

زمینه و هدف: سردرد میگرنی یک بیماری عصب‌شناختی است که سردردهای متوسط تا شدید را در یک طرف یا دو طرف سر ایجاد می­کند. این پژوهش با هدف مقایسه جنسیتی اثربخشی طرحواره درمانی بافتاری بر بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به میگرن انجام شد. مواد و روش­ها: این پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بر روی بیماران مبتلا به میگرن مراجعه‌کننده به درمانگاه‌های مغز و اعصاب بیمارستان قائم و فارابی شهر مشهد انجام شد. 30 بیمار به‌صورت در دسترس، بعد از تشخیص نهایی توسط متخصص مغز و اعصاب انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جلسات مداخله در 16 جلسه 90 دقیقه‌ای به مدت 4 ماه برای گروه آزمایش اجرا و پرسش‌نامه زمینه‌یابی سلامت (فرم کوتاه) تکمیل شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS26 و تحلیل کواریانس چندمتغیره تحلیل شد. یافته­ها: نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد که طرحواره درمانی بافتاری به‌طور معناداری باعث بهبود سلامت جسمی و روانی در بیماران مبتلا به میگرن شد (01/0>P). نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بافتاری باعث بهبود بیشتر سلامت جسمی در زنان مبتلا به میگرن شد اما در مؤلفه سلامت روانی تفاوتی بین زنان و مردان وجود نداشت. نتیجه‌گیری: بنابراین می­توان نتیجه­گیری کرد که طرحواره درمانی بافتاری در مقایسه با گروه کنترل، تأثیر معناداری بر بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به میگرن داشت و برای بهبود سلامت جسمی در زنان اثربخش‌تر بود.