مقایسه جنسیتی اثربخشی طرحواره درمانی بافتاری بر بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به میگرن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 استادتمام، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استاد تمام، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 دانشیار گروه روان پزشکی دانشیار گروه روان پزشکی، مرکز تحقیقات روان پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی، مشهد ، ایران
doi
10.30468/jsums.2024.7683.2996چکیده
زمینه و هدف: سردرد میگرنی یک بیماری عصبشناختی است که سردردهای متوسط تا شدید را در یک طرف یا دو طرف سر ایجاد میکند. این پژوهش با هدف مقایسه جنسیتی اثربخشی طرحواره درمانی بافتاری بر بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به میگرن انجام شد. مواد و روشها: این پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بر روی بیماران مبتلا به میگرن مراجعهکننده به درمانگاههای مغز و اعصاب بیمارستان قائم و فارابی شهر مشهد انجام شد. 30 بیمار بهصورت در دسترس، بعد از تشخیص نهایی توسط متخصص مغز و اعصاب انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جلسات مداخله در 16 جلسه 90 دقیقهای به مدت 4 ماه برای گروه آزمایش اجرا و پرسشنامه زمینهیابی سلامت (فرم کوتاه) تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS26 و تحلیل کواریانس چندمتغیره تحلیل شد. یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد که طرحواره درمانی بافتاری بهطور معناداری باعث بهبود سلامت جسمی و روانی در بیماران مبتلا به میگرن شد (01/0>P). نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بافتاری باعث بهبود بیشتر سلامت جسمی در زنان مبتلا به میگرن شد اما در مؤلفه سلامت روانی تفاوتی بین زنان و مردان وجود نداشت. نتیجهگیری: بنابراین میتوان نتیجهگیری کرد که طرحواره درمانی بافتاری در مقایسه با گروه کنترل، تأثیر معناداری بر بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به میگرن داشت و برای بهبود سلامت جسمی در زنان اثربخشتر بود.