تاثیر تمرین هوازی بر متغیرهای کینماتیک کنترل پاسچر و ترس از افتادن در سالمندان با سابقه سقوط

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه آزاد اسلامی

3 دانشگاه سوره

4 دانشگاه ایوان‌کی

doi
10.48308/mbsp.2023.1059.1236
چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر تاثیر تمرین هوازی با شدت متوسط بر متغیرهای کینماتیک کنترل پاسچر و ترس از افتادن در سالمندان با سابقه سقوط بود. روش ها: پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون بود. نمونه آماری شامل 15 سالمند سالم و 15 سالمند با سابقه سقوط با میانگین سنی 2.5±67 سال بود که به صورت روش نمونه گیری دردسترس و براساس معیار های ورود و خروج  انتخاب شدند. جهت ارزیابی کنترل پاسچر آزمودنی ها از آزمون سازماندهی حسی دستگاه پاسچروگرافی پویای کامپیوتری استفاده شد. این آزمون دارای 6 وضعیت است که سیستم های حسی درگیر در کنترل پاسچر را مورد ارزیابی قرار می دهد. در سه وضعیت اول صفحه های نیرو ثابت و در سه وضعیت دیگر در جهت های قدامی- خلفی حرکت می کنند. مدت زمان هر وضعیت آزمون 20 ثانیه و هر وضعیت نیز 3 بار تکرار شد و میانگین اعداد به دست آمده برای هر متغیر در دو بار آزمون، مورد استفاده و تحلیل قرار گرفت. در نهایت متغیر های کینماتیک سرعت کلی مرکز فشار در جهت های قدامی- خلفی و جانبی- میانی در هر 6 وضعیت آزمون سازماندهی حسی ارزیابی شد. جهت ارزیابی ترس از افتادن از مقیاس بین‌المللی کارآمدی در سقوط  (FES-I) استفاده شد. آزمودنی ها به مدت 6 هفته و هفته ای دو جلسه تمرینات هوازی با شدت متوسط را انجام دادند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مختلط و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد 6 هفته تمرین هوازی منجر به بهبود متغیرهای کنیماتیک کنترل پاسچر در هر شش وضعیت آزمون سازماندهی و ترس از افتادن در سالمندان با سابقه سقوط شد (0.05P<)، به طوری که نوسان کنترل پاسچر آنها نسبت به سالمندان سالم بهبود قابل توجهی داشت. نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد می شود جهت بهبود متغیر های کینماتیک کنترل پاسچر و ترس از سقوط در سالمندان از تمرینات هوازی با شدت متوسط استفاده شود.