پیامدهای ضعف فرهنگ کار در بهرهوری کارکنان دانشگاه
نویسندگان
1 استاد جامعه شناسی،دانشگاه شهید بهشتی تهران،دانشکده علوم اجتماعی، ایران
2 دانشجوی دکتری جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران،دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، ایران
3 استاد جامعه شناسی،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، ایران
doi
10.22059/ijsp.2021.84977چکیده
در عصر دانش محوری، ارزشمندترین سرمایه سازمان های پیشرو، فرهنگ کار است؛ و مهمترین روش کسب موفقیت آنها، مدیریت و پیاده سازی صحیح و کارآمد دستورالعملهایی در جهت تقویت فرهنگ کار است. بر این اساس هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی پیامدهای ضعف فرهنگ کار در بهرهوری کارکنان دانشگاه و تأثیر مؤلفههای فرهنگ کار در میزان افزایش بهرهوری کارکنان دانشگاهی است. جامعه آماری پژوهش را کارمندان دانشگاههای شهرستان سبزوار تشکیل میدهند. این تعداد در زمان پژوهش 433 نفر می باشند و نمونه مورد مطالعه براساس جدول مورگان 205 نفر تعیین شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. در این پژوهش از دو پرسشنامه با طیف 5 تایی لیکرت استفاده شده است. روایی پرسشنامهها توسط متخصصان جامعه شناسی و اساتید راهنما و با استفاده از فن تحلیل عامل تأییدی مورد قبول قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان میدهد که فرهنگ کار با هر یک از مؤلفههای بهرهوری کارکنان، رابطه مثبت و معناداری دارد. در بین مؤلفههای فرهنگ کار، عوامل سازمانی، با ضریب همبستگی 754/0، قویترین و عوامل اقتصادی، با ضریب همبستگی 484/0، ضعیفترین رابطه را با فرهنگ کار و در بین مؤلفههای بهرهوری کارکنان، بعد مشارکت، با ضریب همبستگی 805/0، قویترین و بعد تعهد سازمانی، با ضریب همبستگی 557/0، ضعیفترین رابطه را با بهرهوری کارکنان داشته است. بنابراین میتوان گفت فرهنگ کار نقش مؤثری در توسعه و بهرهوری کارکنان دارد و میتواند میزان بهرهوری و کیفیت کار را در کارکنان دانشگاهی افزایش دهد.