فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: دانشجویانی که به‌صورت افراطی وابسته به موبایل هستند، از لحاظ بهداشت روانی، احساس تنهایی می­کنند و از آسیب­پذیری بالا و سلامت روانی پایین رنج می­برند. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی شفقت­درمانی بر اجتناب تجربی و بهزیستی اجتماعی در دانشجویان دچار بی­موبایل­هراسی انجام شد.مواد و روش­ها: روش پژوهش نیمه­تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانشجویان مبتلا به بی­موبایل هراسی دانشگاه آزاد واحد تهران غرب بود. از بین آن­ها تعداد 30 نفر با روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب و به­صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر هر گروه ) جایگزین شدند. افراد گروه آزمایش مداخله شفقت‌درمانی (8 جلسه) و هر هفته دو جلسه 90 دقیقه­ای دریافت کردند .پرسش‌نامه­های پژوهش شامل پرسش‌نامه­های اجتناب تجربی و بهزیستی اجتماعی بود. داده­ها با آزمون تحلیل کوواریانس با نرم­افزار SPSS-27 تحلیل شدند.یافته­ها: در بررسی افراد شرکت­کننده در مطالعه، قبل از شروع مداخله، بین گروه مداخله و کنترل از نظر میانگین نمرات اجتناب تجربی و بهزیستی اجتماعی اختلاف آماری معنی‌داری وجود نداشت و دو گروه با یکدیگر همگن بودند ولی بین میانگین این نمرات در گروه مداخله و کنترل بعد از مداخله، اختلاف معنی‌داری وجود داشت (P<0/01).نتیجه‌گیری: براساس نتایج این پژوهش، استفاده از شفقت­درمانی در راستای کاهش آسیب­های روان‌شناختی ناشی از تلفن همراه ضروری به­نظر می­رسد؛ بنابراین، روان‌شناسان و درمانگران می‌توانند از شفقت­درمانی درکنار سایر روش‌های درمانی برای کاهش بی­موبایل­هراسی استفاده کنند.