تشریک منافع: رویکردی نوین جهت بهرهبرداری از رودخانههای فرامرزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، حقوق بینالملل دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه حقوق عمومی و بینالملل دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2023.348650.3182چکیده
از گذشته تا امروز استفاده از منابع آب مشترک عامل اختلاف میان جوامع و دولتها بوده، ازاینرو حقوق بینالملل همواره سعی داشته است که از ایجاد چنین اختلافاتی جلوگیری کند. با این حال، با کمیاب شدن منابع در دسترس آب، تعارضات بینالمللی آبی در دهههای اخیر افزایش یافته است؛ امری که میتواند گواه بر ناتوانی رویکردهای اتخاذشده توسط دولتها، که مبتنی بر تقسیم کمی آب هستند، در مواجهه و حل چنین تعارضاتی قلمداد شود. پژوهش حاضر که به روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفته، حاکی از آن است که گذار از تقسیم حجمی آب میان کشورهای ساحلی رودخانه به ایجاد ترتیبات همکاری میان کشورهای مزبور بهمنظور بهرهبرداری از رودخانه به بهینهترین صورت ممکن، و تشریک منصفانة منافع حاصل از این همکاری میتواند گزینة مطلوبتری جهت استفاده از این منابع آبی ارزشمند قلمداد شود. در واقع اعمال ترتیبات تشریک منافع در بهرهبرداری از رودخانههای فرامرزی، که مورد حمایت اصول بنیادین حقوق بینالملل آب نیز است، از طریق تبدیل نتیجة برد-باخت ناشی از تقسیم آب به نتیجۀ برد-برد ناشی از همکاری در استفادۀ بهینه از منبع آبی مشترک، نهتنها منافع دولتها را افزایش میدهد و از بروز تعارضات آبی جلوگیری میکند، بلکه قادر است موجب توسعه و تحکیم همکاریهای بینالمللی نیز شود.