تحلیل رابطهی بین مؤلفههای کمی و کیفی مسکن حداقل
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، گرایش مسکن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران ، تهران، ایران
3 استادیار گروه مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران ، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران ، تهران، ایران
doi
10.22054/urdp.2024.72784.1531چکیده
ازآنجاکه مسکن حداقل باهدف استطاعتپذیری طراحی میشود، عموماً مؤلفههای کمی و کیفی در آن توأمان لحاظ نمیشود. لذا هدف از این پژوهش، تحلیل رابطهی بین کمیت و کیفیت در مسکن حداقل است. ابتدا مؤلفههای کمی و کیفی مسکن حداقل و فراوانی و وزن آنها با روش توصیفی و آنتروپی شانون استخراج شد. سپس از طریق روش پیمایشی (مصاحبه ساختاریافته) راهبردهای طراحی ذیل هر مؤلفه مشخص شد که بر اساس آن، مجموعهی ضوابط نمرهدهی در تحلیل پلان تنظیم گردید. در گام بعد، 9 تیپ پلان برگزیده در شهر جدید پرند طبق ضوابط توسط متخصصین نمره داده شدند. درنهایت، رابطهی بین مساحت و کیفیت در پلانهای برگزیده کیفی تحلیل شد. یافتهها نشان میدهد در واحدهای یک و سه خوابه برگزیده، فضای عمومی و در واحدهای دو خوابه فضای خدماتی از اهمیت بیشتری نسبت به سایر فضاها برخوردارند. نتایج نشان میدهد که برخلاف تصور عموم، الزاماً با افزایش مساحت، کیفیت واحد مسکونی افزایش نمییابد.