تأثیر آموزش گروهی به شیوه فعالسازی رفتاری خانوادهمحور بر خودمراقبتی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسالمی، کرج، ایران
2 دانشجوی دکترای روانشناسی سالمت، گروه روانشناسی سالمت، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسالمی، جزیره کیش، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تربت جام، دانشگاه آزاد اسالمی، تربت جام، ایران
doi
10.30468/jsums.2024.7763.3054چکیده
زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری مزمن و ناتوانکننده است که زندگی فیزیکی، عاطفی و اجتماعی بیماران را تحتتأثیر قرار میدهد. از اینرو هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش گروهی به شیوه فعالسازی رفتاری خانوادهمحور بر خودمراقبتی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود.مواد و روشها: طرح پژوهش حاضر، از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. این مطالعه شامل ۴۰ نفر از بیماران زن و مرد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس ۲۰-۵۵ساله تربتجام که بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب و سپس بهصورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند که گروه آزمایش به مدت ۲ ماه (۸ جلسه ۹۰ دقیقهای) در جلسات گروهی آموزش فعالسازی رفتاری خانوادهمحور شرکت کردند. ابزار جمعآوری پرسشنامه مقیاس رفتار خودمراقبتی (جارسما و همکاران، 2009) بود که قبل و بعد از آموزش و دوماه بعد از پسآزمون، بهصورت پیگیری اجرا گردید. دادهها پس از گردآوری با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با تکرار اندازهگیری تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که جلسات آموزش گروهی به شیوه فعالسازی رفتاری خانوادهمحوربهطور مؤثری باعث افزایش خودمراقبتی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس میشود.نتیجهگیری: فعالسازی رفتاری خانوادهمحور میتواند مداخلهای مؤثر برای بهبود تواناییهای خودمراقبتی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس باشد. ارائهدهندگان مراقبتهای بهداشتی و روانشناسان بهتر است این مداخله را در برنامه مراقبت از بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس و خانوادههای آنها بگنجانند.
