صافی میکربی گازهای فرار الی نفتی و صنعتی زیان اور متصاعد از فاضلاب
نویسندگان
1 مهندس ارشد بازنشسته، حوزههای بهداشت شهرستان لسآنجلس. آمریکا.
doi
10.22067/jacsm.2026.96404.1382چکیده
بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵، عملکرد بیوفیلترهای متعارف و اصلاحشده برای پالایش گازهای بدبو و ترکیبات آلی فرار (VOCs) از فاضلاب شهری مورد ارزیابی قرار گرفت. بیوفیلترهای متعارف (با عمق ۰.۹۲ متر) بیش از ۹۵٪ سولفید هیدروژن و ۹۰-۶۵٪ از برخی هیدروکربنها مانند بنزن را حذف کردند، اما در حذف ترکیبات هالوژنهای مانند کلروفرم کاملاً ناموفق بودند.نسخه اصلاحشده با ایجاد یک لایه غوطور در آب در پایین ستون و افزایش عمق کلی به ۱.۵۲ متر، عملکرد را به طور چشمگیری بهبود بخشید. این سیستم بیش از ۹۰٪ از بنزن، تولوئن و زایلن را حذف کرد و همچنین میانگین حذف ترکیبات سرسخت قبلی مانند کلروفرم و تریکلرواتیلن را به حدود ۷۵٪ رساند. مکانیسم کلیدی، ایجاد یک محیط بیهوازی در لایه آبی بود که مکمل محیط هوازی لایه بالایی شد. این امر منجر به ایجاد جامعه میکروبی متنوعتر و مسیرهای متابولیک بیشتر برای تجزیه مؤثرتر طیف وسیعتری از آلایندهها، همراه با کاهش زمان انطباق و افزایش ثبات عملکرد شد.
