فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بهینه‌سازی در عملکرد انرژی از مقوله‌های مورد توجه در دوره حاضر بوده که در این راستا بهره‌گیری از روش‌های معماری پایدار و به‌ویژه سبزینگی اهمیت زیادی پیدا کرده است. استفاده آگاهانه از گیاهان در طراحی ساختمان‌ها یکی از راهکارهای کم‌هزینه برای بهینه‌سازی در حال گسترش می‌باشد. از این‌رو، سامانه سبز عمودی به‌عنوان یکی از اثرگذارترین مبانی و مفاهیم توسعه پایدار در معماری نقش پررنگی در کاهش مصرف انرژی دارد. در این مطالعه، باتوجه‌ به تنوع ساختاری سامانه سبز عمودی، تأثیر نمای سبز با شش گونه گیاه بالارونده بر عملکرد حرارتی ساختمان متعارف مسکونی در شهر اصفهان بررسی شده است. برای این ارزیابی، مواردی نظیر شاخص سطح برگ گیاهان، فاصله بین گیاه و دیوار (صفر، پنج، ده، پانزده و بیست سانتی‌متر)، ضریب هدایت حرارتی و ارتفاع قرارگیری گیاه (طبقه همکف، دوم و چهارم) مورد سنجش قرار گرفته است. در ابتدا با آزمایش گیاهان بالارونده انتخابی (شش گونه)، شاخص سطح برگ با دوربین عکاسی و نرم‌‌افزار فتوشاپ و ضریب هدایت حرارتی با دماسنج مادون‌قرمز و برنامه لوکس‌‌ لایت‌متر جمع‌‌آوری شد. سپس با داده‌های به‌دست ‌آمده از ضریب هدایت حرارتی، شبیه‌سازی در نرم‌‌افزار دیزاین ‌‌بیلدر انجام شد تا تأثیر نمای سبز در انقلاب تابستانی و زمستانی بر عملکرد حرارتی ساختمان مشخص شود. پس از طبقه‌بندی و تحلیل داده‌ها گیاه پیچ امین‌الدوله با شاخص سطح برگ 10، ضریب هدایت حرارتی w/m2.k ‏0.21 و لایه هوای 20 سانتی‌متری در طبقه همکف به‌عنوان حالت بهینه انتخاب شد. از دیگر یافته‌ها می‌توان به رابطه مستقیم شاخص سطح برگ با عملکرد حرارتی ساختمان و ارتباط غیرمستقیم وجود لایه هوا میان نمای سبز و دیوار خارجی اشاره کرد. همچنین، مؤلفه ارتفاع گیاه در طبقات نسبت به طبقه همکف موجب کاهش نفوذ گرما به محیط داخل می‌شود.