تطابق معیارهای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان و سامانه ارزیابی DGNB در ارزیابی مجتمع مسکونی آسمان تبریز

نویسندگان

1 استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی، تبریز، ایران (نویسنده مسئول).

2 دانشجوی دکترای معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنراسلامی، تبریز، ایران.

doi
10.22034/aaud.2023.395698.2784
چکیده

سامانه‌های ارزیابی پایداری، ساختمان‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهند. با توجه‌ به شرایط متفاوت زمینه در هر کشور، نمی‌توان از یک نسخه مشترک برای همه کشورها استفاده نمود. در ایران در چند سال اخیر مبحث 19 مقررات ملی به‌عنوان استاندارد بهینه‌سازی مصرف انرژی در ساختمان موردتوجه قرار دارد. در این مقاله با انتخاب سامانه ارزیابی ساختمان کشور آلمان1 معیارهای این سامانه با ضوابط مبحث مذکور مقایسه و تطبیق داده و زمینه‌های مشترک و متفاوت آن‌ها شناسایی نموده تا کمکی در جهت تکامل مقررات ملی و رسیدن به سیستم بومی ارزیابی ساختمان‌ها شود. این مطالعه از جنس مقایسه و تطبیقی است که با بررسی دقیق دو سامانه و مقایسه بین آن‌ها، چک‌‌لیستی از معیارهای مشترک آن‌ها تهیه و در مجتمع‌ مسکونی آسمان تبریز مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه مشخص شد که از شش کیفیت مطرح در سامانه مذکور در مبحث 19 بیش‌تر به معیارهای کیفیت فنی توجه و در درجه‌ی بعدی به برخی از معیارهای کیفیت‌ اجتماعی- عملکردی، و فرآیند نیز اشاره شده است و سایر کیفیات مورد توجه قرار نگرفته‌اند. در مبحث 19 موضوعات مهمی همچون هوشمندسازی، بازیافت و بازیابی، زیرساخت حمل‌ونقل توجه نشده است. همچنین در ارتباط با نمونه مورد مطالعه باتوجه‌ به مشاهدات میدانی و نقشه‌ها و مدارک اجرایی موجود و همچنین مصاحبه با ساکنین و مسئول فنی تأسیسات پروژه، مشخص شد که کیفیت این مجتمع بیش‌تر به دلیل توجه به طراحی معماری و کیفیت سایت و همچنین توجه به کیفیت تاسیسات گرمایش و سرمایش بوده است. معیارهای هر دو سامانه در قسمت‌های مربوط به کیفیت پوسته خارجی، استفاده از نور طبیعی و سیستم‌های غیرفعال و استفاده از تکنولوژی‌های جدید برآورده نشده است. در ارتباط با سهولت تمیز کردن و امکان بازیابی و بازیافت که در سامانه DGNB مطرح است نیز عدم توجه در مرحله طراحی مشهود است.

کلیدواژه‌ها