رابطه سبکهای یادگیری فلدر- سیلورمن با عملکرد دانشجویان در دروس نظری و طراحی معماری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان استان کردستان، سنندج، ایران.
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، ایران.
3 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، ایران.
4 استادیار گروه معماری، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.22034/aaud.2023.394397.2789چکیده
در پژوهش حاضر بر اساس یکی از نظریههای موجود در زمینه سبکهای یادگیری که متعلق به «فلدر و سیلورمن» است به رابطه میان سبکهای یادگیری و عملکرد دانشجویان در دروس نظری و کارگاه طراحی معماری پرداخته میشود. مبنای نظری نظریهی فلدر- سیلورمن در اصل بر دوگانه بودن ساختار پردازش مغز که از نیمکرههای چپ و راست تشکیل شده است، میباشد. آنها از یک مقیاس پنجبعدی دوقطبی استفاده کردهاند که شامل بعد ادراک (حسی- شهودی)، بعد پردازش (فعال- تاملی)، بعد درونداد (بصری- کلامی)، بعد سازماندهی (استقرایی- قیاسی) و در نهایت بعد فهم یا اندریافت (متوالی- کلنگر) میشود. جهت بررسی رابطه میان عملکرد و سبکهای یادگیری، دو نوع آزمون در نظر گرفته شده است که اولی به دستهبندی دانشجویان در سبکهای یادگیری بر اساس پرسشنامه «فلدر- سولومان» پرداخته و در دومی، عملکرد دانشجویان در کارگاه طراحی معماری و کلاس دروس نظری مورد بررسی و مقایسه تطبیقی قرار میگیرد. مشارکتکنندگان از دانشجویان سال اول و دانشجویان سال آخر (چهارم) انتخاب گردیدهاند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که تعداد دانشجویان سال چهارم نسبت به دانشجویان سال اول در سبکهای شهودی، بصری و کلنگر افزایش معنیداری دارند. با ارزیابی عملکرد دانشجویان مشخص شد که دانشجویان سال اول در درس مقدمات طراحی معماری 1 با سبکهای تاملی و بصری و دانشجویان سال آخر در درس طرح معماری 4 با سبکهای کلنگر، بصری و تاملی دارای بهترین عملکرد بودهاند. همچنین دانشجویان سال اول در درس مصالح ساختمانی -که عمدتاً به صورت متنی و نوشتاری و استفاده از جزوه بوده است- با سبکهای کلامی و تاملی و دانشجویان سال آخر در درس آشنایی با معماری اسلامی 2 -که عمدتاً به صورت توصیفی و ارائه پاورپوینت تدریس شده است- با سبکهای بصری و حسی بهترین عملکرد را داشتهاند.