فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بناهایی مسکونی بلندمرتبه در محیط‌های طبیعی یکی از پدیده‌های نوظهور در کشورهای مختلف و به‌ویژه کشورهای درحال‌توسعه است. ساختمان‌های مختلف در بستر محیط خود به دلیل عدم سازگاری می‌توانند آسیب‌های جبران‌ناپذیری را وارد نمایند. طراحان و سازندگان بر اساس آموزش‌های خود و بر پایه اصول حفظ محیط‌زیست شروع به ساخت بناهایی در جهت توسعه پایدار می‌کنند، اما معیارهای پایداری در طراحی فقط پاسخگوی برخی از فصول بوده و نمی‌توانند به‌طور کامل نسبت به‌تمامی فصول پاسخ‌ده باشند. این پژوهش با هدف اثرسنجی معیارهای اکولوژیک در فصول مختلف، سعی دارد نقاط ضعف موجود در طراحی اکولوژیک ساختمان‌های مسکونی بلندمرتبه را استخراج نماید. روش تحقیق ترکیبی از نوع کیفی در کمی است که در مرحله کیفی با استعانت از دلفی آینده‌پژوهی با سه فاز طوفان فکری، تحدید و انتخاب و در نهایت با ضریب کندال به تدقیق‌سازی متغیری نسبت به نمونه‌های موردی می‌پردازد. در مرحله کمی پرسش‌نامه با طیف لیکرت تدوین و در اختیار 384 نفر از بهره‌برداران در چهار فصل مختلف قرار می‌گیرد. برای تحلیل از نرم‌افزارهای جامپ1 و سیگماپلات2 استفاده و در انتها نمودار میانگین حرکتی و همبستگی گرافیکی استخراج می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که متغیرهای معماری اکولوژیک در دو فصل تابستان و زمستان دارای همبستگی به میزان 0.73 می‌باشند. بیش‌ترین همبستگی بین فصل‌‌های تابستان و زمستان است و کم‌ترین بین فصل‌‌های بهار و تابستان با مقدار (0.0004) است؛ و طراحان در طراحی‌های خود به دو فصل توجه نموده‌اند.