بررسی تأثیر ابعاد پنجره بر نورگیری طبیعی و مصرف انرژی در مجموعه‌های مسکونی اقلیم گرم و خشک ایران، مورد مطالعاتی: شهر اصفهان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.

2 استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران (نویسنده مسئول).

doi
10.22034/aaud.2021.174175.1822
چکیده

پژوهش حاضر با هدف نورگیری طبیعی و مصرف انرژی بهینه در ساختمان‌‌های مسکونی انجام پذیرفته است. در این پژوهش، منطقه چهار اصفهان به عنوان یکی از شهرهای اقلیم گرم و خشک برای مطالعه انتخاب گردید. به منظور بررسی تأثیر ابعاد پنجره از تلفیقی از روش انجام پژوهش شبیه‌‌سازی روشنایی و انرژی با استفاده از پلاگین‌‌های دیوا1، هانی بی2 و لیدی باگ3 و با کمک موتور شبیه‌‌سازی انرژی‌‌‌‌پلاس4 استفاده شده است، به طوری که ابتدا با در نظر گرفتن درصد پنجره به مساحت دیوار جنوبی به عنوان متغیر، درصد بهینه پنجره از منظر بهره‌‌مندی از نور روز و عملکرد انرژی تعیین و سپس به نقش شکل و تناسبات پنجره در نورگیری طبیعی پرداخته شد. هدف از این بررسی، فراهم کردن خطوط راهنمایی به منظور کمک به معماران در تعیین ابعاد و تناسبات مناسب پنجره‌‌ها در مجتمع‌‌های مسکونی اقلیم گرم و خشک ایران می‌‌باشد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌‌دهد که افزایش ابعاد و تناسبات پنجره موجب افزایش درصد بهره‌‌مندی از نور روز به همان میزان نمی‌‌گردد. از این رو، هرچند افزایش مساحت پنجره موجب کاهش در مصرف روشنایی الکتریکی می‌‌شود اما، افزایش بیش از اندازه مساحت پنجره، تأثیر قابل توجهی در افزایش صرفه‌جویی روشنایی الکتریکی ندارد. به علاوه، با توجه به بار سرمایشی تحمیلی توسط روشنایی الکتریکی نباید توقع داشت که پنجره‌‌های بسیار کوچک، مصرف انرژی سرمایشی ساختمان را کاهش دهند. از سوی دیگر با توجه به اتلاف گرما از طریق پنجره‌‌ها نباید توقع داشت که پنجره‌‌های بسیار بزرگ، مصرف انرژی گرمایشی ساختمان را کاهش دهند. از بررسی نتایج حاصل از پژوهش مساحت حدود 30 درصد بهینه‌‌ترین ابعاد پنجره برای جبهه جنوبی ساختمان به دست آمد. با این وجود، اگر چه ابعاد به دست‌‌آمده به شرایط طراحی ساختمان مانند پلان، ساختمان‌‌های اطراف و سایر عوامل نیز بستگی دارد، برای هر ساختمان بهتر است به طور جداگانه تعیین گردد.

کلیدواژه‌ها