تحلیل رفتاری میزان مقبولیت عمومی استفاده از دوچرخه در شهر آققلا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 استادیار گروه مهندسی عمران، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
doi
10.22054/urdp.2023.73982.1553چکیده
در دهههای اخیر، استقرار و استفاده از دوچرخه در بسیاری از شهرهای جهان رواج داشته ولی بااینوجود استفاده از آن در شهرهای ایران محدود میباشد. هدف از پژوهش؛ بررسی میزان مقبولیت عمومی استفاده از دوچرخه در شهر کوچک آققلا میباشد. رویکرد پژوهش، کمّی توأم با منطق استدلال قیاسی و ماهیت آن پیمایشی است. بهمنظور جمعآوری دادهها از یک پرسشنامه محقق ساخته و حجم نمونه 400 نفری استفاده گردیده که در تدوین آن از دو مدل «یوتات» و نظریه «رفتار برنامهریزیشده» استفادهشده است. برایناساس، یافتههای پژوهش نشانگر مقبولیت اندک و نکات ضعف محسوسی در شهر آققلا در ابعاد اجتماعی استفاده از دوچرخه و عدمتأیید معناداری ضرایب همبستگی متغیرهایی همانند «نگرش»، «هنجارهای تأکیدی» و حتی «سودمندی درک شده» با متغیر رفتار هست. در این زمینه، عدم باور به دوچرخه بهعنوان یک وسیله سفر مشاهده میشود و نگرش ورزش به دوچرخه بیشتر نمایان میباشد. نتایج آزمون رگرسیون خطی چندگانه پژوهش نیز نشانگر معناداری کل مدل و وجود رابطه مابین متغیرهای اجتماعی- روانشناختی پژوهش و نیز معناداری سه متغیر اثرگذار «آگاهی» (292/0+)، «هنجارهای توصیفی» (243/0+) و «تأثیرپذیری فردی» (312/0-) و ضریب تعیین تعدیلشده دارای مقدار 23% از تغییرات تبدیلپذیری در متغیر وابسته است. در پایان، نیز یافتههای آماری پژوهش بازخوانی و تفسیر گردیدهاند.